Offf Allah’ım ben ne kadar kararsız bir tipim…bana bu yazıyı yazdıracak kadar gına getiren olay, hergün hatta neredeyse her saat başı temamın slayt gösterisi yapması 
)…o mu olsun bu mu, öyle mi olsun böyle mi…? olursa nasıl olsun…birşeyi kafaya takmaya göreyim…didik didik ediyorum…çok da büyütecek bişey yok biliyorum ama oldu mu en iyisi en güzeli ve en önemlisi içime en çok sineni olsun istiyorum…iki yüz küsür tema içinden kalk da beğen, seç 
( …hala içime sinen bişey bulamadım…şuan ki temamı?…yok aslında onu da çok beğenmedim ama o da kusur kalmasın biraz da o yer işgal etsin dedim…kaç gündür tema derdine forumun bile neredeyse yüzüne bakamaz oldum…hee sadece dün gece onun da temasını değiştim )…kimbilir o daha kaç tema yüzü görecek….hayırlısı bakalım…işte buduuuurrrr! dedirtecek hangi temayı bulup oturtucam baş köşeye…neyse gidip yüzümü yıkamam lazım; zira gözümü kapadığım an temalar havalar da uçuşuyor…
Günlüğüm affet beni…emin ol üstüne oturacak en güzel elbiseyi bulacağım sana…hatta olmadı en sonunda ben dikeceğim…nasıl olcaksa )
diyor ve o her zamanki klasik bir iki cümleden sonra dikkati başka bir yöne çekmeyi düşünüyorum…annelik kutsaldır, anneler özeldir…onlar her zaman sevgi dolu ve karşılıksız sevendir…annelerimiz bizim herşeyimizdir…onlar birer çiçektir…evet bütün bunların hepsi doğru…tüm annelerin de anneler kutlu olsun…ya heryerde benzer duygular benzer cümlelerle benzer başlıklar altında zaten her yıl yazılıp, çizilip ,söylenip kutlanmıyormu?…tabii bu sadece anneler günü için geçerli değil….bilumum bi dolu özel günlerimiz de aynı kadim sıradanlığa maruz kalıyorlar diye düşünüyorum….peki ne yapmak gerekir…? valla milyonlarca beyin var bunu düşünecek ve alışılagelmişin dışında birşeyler bulacak….ben de bunlardan biriyim sadece…özel kutlamalar, çiçekler, hediyeler, yazılar ve şiirler dışında da farklı birşeyler yapılabilir pekala….yılın bir gününe sığdırılmayıp; ya da özel dernek ve vakıflar kurulup; yılın belli zamanlarında mağdur durumda olan annelerin, anne olmak isteyip de olamayanların ve maddi gücü yetersiz kalanlara yapılacak tedavi masrafı gibi ya da ne bileyim onlara anne olduklarını her daim hatırlatacak, ve bir anne olarak topluma neler katabileceklerini göstermelerine fırsat tanıyacak, etkinliklerde teşvik edici olarak rol almalarını sağlayacak, destekleyici kurum ve bireylerin bulunması gerektiği düşüncesindeyim…bizler kopya yaşamaya o kadar alışmışız ki; her yıl aynı kopyayı önümüze sunmayı ”görev tamamlandı, yerine geldi” olarak algılıyoruz…ve sorumluluğunu yerine getirmiş bireyler olarak bir ”ohhh…!” çekip rahatlıyoruz…yok efendim; biraz kabuk değiştirelim derim ben…artık her konuda farklı bakış açıları yakalamayı başarabilelim ki ileriki nesillere farklı ve sıradan olmayan alışkanlıklar kazandırmayı öğretebilelim…
Bir kadın çocuktur aslında. Çocuk gibi davranmayı sever.. Erkeğin kendisine bir çocuğa gösterdiği şefkati göstermesini de ister. Bir çocuğu okşar gibi incitmekten korkarak okşamalıdır erkek kadını.. Ama her kadın çocukça da olsa dinlenilmesini, dikkate alınmasını ister. Yani bir kadının çocukluk yapmasına izin vereceksiniz, ama asla onu bir çocuk olarak görmeyeceksiniz. Bir kadın güçlüdür aslında. Hatta erkeklerden çok daha güçlüdür. Ama bu gücünü her zaman ortaya koymasını sevmez. İster ki erkeğin gücü kendisine huzur versin. Kendi kendine yapabileceği şeyleri bile erkeğin yapmasını bekler. Böylece hem daha kadın olduğunu hissedecektir hem de erkeğinin ne kadar güçlü olduğunu görecektir. Ancak kadın gücünü göstermek istediğinde onu engelleyemezsiniz. Yapmak istediği bir şey varsa mutlaka yapar. Bir kadın sevgilidir aslında. İçinde her zaman sevgiyi taşır. Sevdiklerinden kolay kolay ayrılamaz. Sevdiklerini kolay kolay kıramaz. Zor sever ama tam sever. Bir kadının tam anlamıyla sevebilmesi için yüreğinin kabul ettiğini beyninin de kabul etmesi gerekir. Ve sevmezse de onu asla sevmeye zorlayamazsınız. Belki kolayca yüreğine girebilirsiniz. Ancak beyninde yer etmemişseniz her an terk edilebilirsiniz. Sevmediği halde terk etmeyen kadınlar da var elbette. Bunun nedeni ise engelleyemedikleri acımak duygusudur. Bir kadın yalnızdır aslında. Hiçbir zaman kadını bütünüyle elde edemezsiniz. Kendisine ait bir dünyası vardır ve orada hep yalnızdır. O dünyaya kimsenin girmesine izin vermez. Hiçbir anahtar o dünyanın kapısını açamaz. Yalnızlık onun sığınağıdır. O sığınağa ne zaman gireceğine, ne kadar kalacağına hep kendisi karar verir. Sığınaktayken oradan çıkmaya zorlarsanız onu sonsuza dek kaybedebilirsiniz. Bir kadın bilgindir aslında. Neler yapabileceğini erkek aklı hayal bile edemez.Yaratıcılığının sınırı yoktur. Ama bunu ortaya çıkartmak için hayatının erkeğini bekler. Hoyratça harcamaz yaratıcılığını sadece erkeğine saklar. Bir kadının gerçek erkeği olmayı başarabilmişseniz çok şanslısınız demektir. Çünkü yaşamınız asla sıradan olmayacaktır. Bir kadın hayattır aslında. Çünkü hayatın içinde olan her şey ancak kadınlar olduğunda anlam kazanıyor. Yemek yemek, su içmek bile. Bir kadının elinden içtiğiniz suyla kendi kendinize bardağı doldurup içtiğiniz su arasındaki lezzet farkını anlayabiliyor musunuz? Anlıyorsanız ne mutlu size. Anlamıyorsanız, ne yazık ki yaşamıyorsunuz…
Son Yorumlar