Hani hayatı ciddiye almamak vardı ya şimdi

Önce birşeylerden vazgeçmeli

Mesela ‘’senden” vazgeçmek gibi

İçinde tuzu ve biberi bol olmaz aşkın

Gül büyümez acıyla

Sana ben GÜL diye sundum yüreğimi

Saramadın pamuklara

Koklayıp içine çekemedin beni

Kalbinde bir yalancı

Dünyanda ”ben”

İzin verip de bir adımımı atamadım

Oturtup yüreğinin bir köşesine

Gönlünün saraylarına sığdıramadın beni

Yakışmadım sana…

Aslında yakışmıyorsun sen bu sevdaya

Tuz ve biber ekiyorsun yüreğime

Sana ben kanmadım

Aldandın yabanım

Üzgünüm

Kırgın kalbim ciddiye alınmadığı için sana

Tüm sevgilerimi geri çekiyorum

Gözyaşlarım teselli niyetine kalsın avuçlarında

Dikensiz bir gülü tutamadın

Yüreğinde dikenli bir gül var çıkartamadın

Vazgeçtim ‘’sen” diye uyandığım sabahlardan

Kapattım seni sayfa diye

Yolladım hayatın en ciddi bakan tarafına

Kimbilir birilerinin yüreğinde dikenli bir gül olurum

Kıymetim yok dikenim yok diye nasılolsa…

                                                      emelSen

admin tarafından yazılmıştır

Eskilerden dinlerim bazen…öyle çook eskilerden değil canım…Free kelimesini ilk Blue Jean dergilerinden okuyup öğrendiğimiz zamanlar işte….80′li yıllar….Cengiz Kurtoğlu ilk kasedini patlatmış, annelerimiz ablalarımız dillerinden düşürmüyorlar ”dün gece resmini öptüm de yattım, ya da kadehli şişeyi kırarım bugün…” die devam eden sitem dolu sözler…o yıllarda çocuktum tabii…ama henüz pop müzik patlaması yaşanmamıştı…Yoncimik ve Bendeniz’le olmuştu bu pop furyası hatırlarsanız…benim çocukluğumda daha çok fantezi ve arabesk müzik revaçtaydı…

80′li yıllar….ne güzel yıllardı…o kuşağın en şanslı çocukları bizdik…şimdikileri pek şanslı görmüyorum…teknolojik açıdan belki evet ama yinede o yılları yaşayamadıkları için onları şanssız görüyorum…

şimdilerde;

gazoz kapağı bile yok diyebiliriz neredeyse…oysa biz onları biriktirir hatta kafasını taşla ezer ipe geçirir otomatik testerenin evrim geçirmiş minik haline dönüştürürdük…

vızvız böceklerini de bilmez şimdiki nesil…aslında çok sadistce gelecek belki ama biz onların bacaklarına ip bağlar uçururduk…vız vız ses çıkarırlardı….

Cumartesi günlerini iple çekerdik…Türk filmi izlemek için hatta aynı filmi onlarca kez izlemiş olmamıza rağmen..Yılbaşı gecesi demek hindi ve dansöz demekti bütün evlerde…Tek kanallı dönemin çocuklarıydık biz…Adile Naşit’ten ”uykudan önce” programıyla masallar dinler uyurduk…

Anket ve hatıra defterlerimiz vardı bizim kuşağın…’’sepet sepet yumurta sakın beni unutma” diye bitirdiğimiz cümlelerimiz….siyah önlüğü giymiş dönemin çocuklarıydık…”herıld yani”,  hey maykıl versene borç, olmaz maykıl yandan kaykıl ” demeyi bişey zanneden küçücük masum yüreklerdik o zamanlar… şimdilerde ”ohaa falan oldum, ciddimisiiiin cümlesini bir kaç kez ağzında lokma varmış gibi yuvarlayanlardan değildik çok şükür

İnternet cafemiz yoktu ama beş taşımız vardı…bir de lastik atlamayı çok severdik…tebeşirle yere çizgi çizip atlamak vardı o yıllarda…

Komençero şarkısını bağıra bağıra söylemek, aman petrol  canım petrol şarksını ezbere bilmek,  Sezen Aksu gibi üç kere giiiit deyip sonra gitmeeeeee diye şarkı söylemek demekti 80′li yıllar…

Mahallede ”Karate Kiiiit başladı ” diye avazımız çıktığı kadar bağırır evlere koşardık…he-man she-man izleyip oyuncak kılıçlarını mahalle bakkalının bize sunduğu çekilişi kazıyarak kazanmaya çalışır arada dayanamaz leblebi tozu alır boğuluyo numarası yapardık…

şimdi….?

bitti…geçti…dimi o yıllar….?

Hem eskiyi hem yeniyi bir arada yaşamış olmanın gururyla ben de 80′li yıllar çocuğuyum deyip o günleri anımsayanız ve ardından iç çekeniniz var mı aranızda…?

admin tarafından yazılmıştır

Değmeyeceksin hayatın keyfine…dokunmayacak hatta dürtmeyeceksin…ara sırada olsa…hayat bu beklemez derler ya hep…! beklemiyor işte…anını yaşayacaksın….bize sunulanlara bir bakın…tabii eğer bakmasını biliyorsanız…bakmak var bir de bakmak…!öyle değil mi…?

nefes alabiliyor musun?

bugün tok mu yattın…?

ya ellerin ayakların sıcacık mı..?

peki en az bir hayalin gerçek oldu mu yaşamın boyunca…?

eminim bir tane bile olsa bir oyuncağın olmuştur çocukluğunda…

bu liste uzar gider…şükretmemiz ve elimizdekilerin kıymetini biliyor olmamız gerekir…

salla gitsin dertleri…

aşka gülümse

                          güneşi kucakla

                                                   hatta bir çocuğu sev sokaktan geçerken hiç tanımadığın…

herkes satıyorsa dünyanın anasını senin ne eksiğin var…

sat gitsin…!

Bugün güneş ısıttı tenimi sonrasında bulutlar sahneyi devralıp gözlerimi büyüdüler…

yarın yağmur yağacak…belli… ve doğanın en güzel melodisi kulaklarımın pasını temizlerken tabiat ana bize sunacakları için kabul edecek rahmeti göğsüne…..

gözyaşın mı çok

ya yüreğinde inceden sızılar cirit mi atıyor

şekerin çıktı

romatizmaların mı arttı…?

peki faturaların kapı eşiğinde sırayamı girdi…?

merak etmeyin…öbür aleme göç edince hiçbiri yakamıza yapışmayacak…

yanma derdine

hayatını yaşa  imkanların doğrultusunda

ve evreni kucakla

emin ol o kadar cömert ki

bakmasını ve istemesini bilene bol keseden dağıtıyor…

tabii önce huzuru dile

gerisi kapına zaten dayanıyor

denemesi bedava…

Kaybetmeye korkanların kazanacakları hiçbirşey yoktur aslında…

ALOOOOOOOOOOO

HaYaT…..!!!!!!!!

SeNi SeViYoRuM…..

Yarın benim için yeni bir gün doğacak…başka kim sizin için hergün, taze bir günü ellerinize verir…

Fırından yeni çıkıyor gün doğmadan…

Haydi gün doğmadan sıraya girmeye…

Herkese yetecek kadar var, kıymetini bilmeyenler aç bi aç

işte onlar sürekli şikayet edip hayatın karanlık sokağında yaşayanlar….

Gülümse

Yanakların Bayram etsin…

                                                                                                   emeL

admin tarafından yazılmıştır

şöyle sağdan soldan giriştiler Şevk_i’ye…Oysa neşeli muhabbetlerimiz orta şekerli kahvenin köpüğünü hüpürtetmekle başlayacaktı…neşeli ve güzel bir yazı hükmünü sürdürecekti….kahve taştı…..muhabbetin içine ettiler…ben herkesi anlıyor ve yardımcı olmaya çalışıyorken sıra bana gelince tahammül sınırları zorlanıyor galiba…neden herkes önce ”bennnnnn” der kiii…bütün çakralarım açılmış bedene enerji dolarken ki bir o kadar ruh-i haliyetimiz Şebnem Ferah’ın gırtlağına kadar dalmışken tıkadılar laflarla çakraları….yuh yaniii diyorum başka da bişey demiyorum….Artık ben de anlayış ve tahammül bekliyorum….rahat bırakın çakralarımı… farkındaysanız hala çaba içersindeyim….yazıya geyik,argo bilumum ekstra malzemeler katma girişimlerim ne kadar başarılı oldu onu da siz tartın tartışın artık…yorumlarınızda şey edersiniz artık…dipnot düşersiniz…hadi bana eyvallah….temiz hava almalıyım…

admin tarafından yazılmıştır

Bir bayanın kaba kuvveti bir erkeğinkiyle ölçülemeyecek orandadır mutlaka..ama..aması var işte…! bir kadının en büyük kuvveti ya dilinde ya da kalemindedir…bu mahalle ağzıyla çen çen beynin kuş kadar etini yiyenlerden bahsetmiyorum tabii ki….zeka…kıvrak zeka..! böyle lafı kodummu oturtanlar yanii….siz o zaman ” hönnkk ” falan olursunuz…uzun zamandır ya da hiç bir zamandır böyle laflar duymamışsınızdır kendilerinden…

şimdi ben de öyle bir laf etmek istiyorum ki burda..böyle bileğimin gücüyle değil de, iki cümleyi yanyana getirip kodummu oturtucam yazıma…ve birileri yere serilmiş olacak…ama öyle yapmıycam..her zamanki gibi cümlelerin arasına sıkıştıracam gizli özneyi….

Herkesin hayatında vardır tipler…tipi tipi tipler…hatta bunların tripler cinsi her kula nasib olmaz…olmayanlar üzülmesin…yakında açık pazar kurulcak, fazlalıkları isteyen herkes, değil açık artırmayla babasının hayrına dağıtacak…

Ben gönüllüyüm uzun süredir üzerimde bir yük hissediyordum…böyle çiftetelli oynayarak atmak istiyorum bu fazlalıkları..zira midem davul,kalbim taş gibi oldu…can sıktı, sıkıldı anlayacağınız…bir filmin metrajı ne kadar uzun olabilir sizce…hani şu konusu hiç değişmeyen aynı konu üzerinde diziyi götürme çabası içine giren, sonrada izleyiciye öğğkk getirenler…ler…ler…lerrr

Yaw bana da öğğkkk geldi..Tipi Tipi T(r)iplere falan gelemem…film fazla uzadı…yol yakınken bir elimde makas diğer elimde zil….Hihi önce kesecem sonra zil takıp oynuycam

Ben doldur doldur dolduramadım

doyuramadım

meğer benim dolu sandığım BOŞMUŞ…!

Bakkal Amcaaaaaaaaaaaa ”tipi tip sakız var mı?” t(r)ipsiz olanından rica edeyim…hijyenik olsun yani

Yok ben çiğnemiycem….birilerinin ağzına tıkayıp boş lafları boğazına tıpıycam

Nerede kaldıysa aklın yol yakın önden buyurun…

Kodummu oturturlar adamı…..!

admin tarafından yazılmıştır

Başımın  tatlı belası  şekey arkadaşım gülçin yememiş içmemiş beni sobelemiş

Dostlara boynumuz kıldan ince…Bakalım nasıl bi sobeymiş bu sefer ki…?

1.Ben küçükken; hep büyümek isterdim…Büyüdüm…! şimdi de çocuklarımla çocuk olmayı başarıyorum…Ve hala TipiTip sakız arıyorum..ama Yok… (

2.Aslında Ben; yaw bakmayın siz bana evet çok duygusalım…yere batsın yere batan saraylarında sulara gömülsün duygusallığım…neşeliyim yaw..deliyim biraz da çatlak…anında gaza gelir ve gaza getiririm…”canım almaz…!” dersem eğer bilin ki satıyorum dünyanın anasını…blog fazla nasibini almıyor bu hallerimden..alacak da frenliyorum kendimi…diyorum bilmesin kimse ”bu da ayrı bir deli” diye  dillere düşmeyelim 

3.İlk Kopyamı; tabii ki ilkokulda çektim…kırmızı 07 uçlu basmalı kalemime özenle yerleştirmiştim kopyamı…biz sınıfça çatlaktık zaten..en çalışkanımızı bile alet ederdik…şimdilerde şu facebook çılgınlığına bulaştım benim çatlakları bulmak için…bi kaçını bulduk bakalım..ha gayret aynen devam

4.En Saçma Huyum; walla saçma huy diye bişey olmaz bence…tik olur,takıntı olur kötü veya iyi huy olur..zaten sorularıda ben hazırlamadım ne geldiyse önümüze pişirip sunmaya çalışıyoruz…sevmediğim huyum dersek, sanırım acelecilğim olur…fazla sabırsız bir kişiliğim ben yaw (

5.Cep Telefonum; olmazsa olmazlarımdan…msn, video,resim ,müzik sürekli elimin altında..en sinir olduğum ise servis mesajları…

6.Aşk Bence; bir kelebektir..ikisininde ömrü çok kısa çünkü..ikiside narin ve kırılgan..aynı zamanda ikiside havalarda uçuyor ilk bakışta hayran bırakıyor kendisine sonra koş dur peşinde… bırakın aşkı meşki bulabilen bırakmasın sevdanın peşini 

7.En Sevdiğim Bloglar; SÖLEMİCEM ben de kalsın…böyle bir ayrım yapamam ben yaa (

Lebilerin deryasıııııııııııı uzun bir ara verdin ve nihayet tekrar döndün…dönmenin şerefine seni kolundan tutup sobe diyorum..hadi bakalım kolay gelsin

Lebiderya

admin tarafından yazılmıştır

nelerden vazgeçmedik ki her birimiz….ayaklarımız götürmedi yüreğimiz el vermedi ama biz suratımızı büküp vazgeçtik…varmıydı başka çaresi…? YOK….!

bir yanım o kadar hazırdı ki….ve ben de vazgeçtim beni yoran bütün kelimelerden..ki onları kelime yapan aslında bir o kadar yaşıyor ve hayatın kendi içinde sır gibi kıyıda köşede….

zaman….nasıl hazırlıyor insanı taze gelin gibi….önce çeyizin ilmek ilmek işleniyor ve özenle bözenle sandığında yerini buluyor…yoruluyorsun ama seve seve….canını dişine taka taka hatta….ve sahneye çıktığın an başlıyor roller oynanmaya….ola ki repliğin kaldıysa beyaz sayfanda aklın havalarda kalırsın dekor önünde heykel gibi…asıl gerçek oradadır işte….

Ne mi anlatıyorum ben…? herkes anlamaz yazılarımın içinde ki cümlelerin kulağa fısıldadıklarını….hoş herkes anlasın diye bir çabam da yok zaten….cümleler benim…duygular benim….ne güzel değil mi…? noktayı bile istediğim yere koyabiliyorum….

ve nokta diyorum…!

Bir yanım o kadar hazırdı işte…

NOKTA yı koyduysan yerine,  VAZGEÇMEK kendine sonunda yer buldu demek…!

ve ZAMAN sen işlediğim çeyizin, gözümün nurunu döktüğüm emeklerimin içine ede ede hazırladın beni sil baştan hayata….

Seviyorum seni Hayat…! İçinde vazgeçmek de olsa nefes alabiliyorum ya…şükür ediyor ve neşeyi tekrar sahneye alıyorum…

VAR mı başka çaresi…YOK…!

o halde gelsin neşemiz yerine…))

anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az..!

neşe bu…bir yanı hep nazlıdır kahrolasıcanın….dudaklarının gamzelerine ulaşmak için vizesi onun yüzü suyu hürmetinedir…

oysa ne yüz kaldı ne hürmet….kahroldu bütün duygular…VAZGEÇMEK uğruna….

çünkü öyle öğretilmişti bize….

ayağını süre süre

yüreğini kaç nolu sahneye çıkaracağını bilmeden

……….İşte öyle…!

nokta koymak varken neden uzuyor kelimeler…?

kime neyi anlatma çabası bu…!

ben anlıyorum seni….

yani KENDİMİ…..

admin tarafından yazılmıştır