Evimizin en küçüğüydün….aramızda 4yaş fark olmasına rağmen hala o küçük,lüle saçlı,  dudaklarını büzen kız aklımda…Yıllar ne çabuk geçiyor…şimdi büyüdün ve anne oldun…annelerin gözlerinde  evlatları hiç büyümez hep çocuk kalırmış ya ,  sen de benim için hep öylesin ablacım…

Nice sağlıklı, mutlu, huzur dolu yıllar dilerim….

Keşke arada yollar mesafeler olmasa…keşke bu doğum gününde de yanında olabilseydim…ama biliyorum yüreklerimiz hep bir….

İYİ Kİ DOĞDUN ABLASININ BİTANESİ….

admin tarafından yazılmıştır

Kalbim…..

Ahh benim saf yaralı kalbim…..

Ne de çabuk kanarsın

Hiç kopmayacağını sanarak sıkı sıkıya bağlanırsın

Oysa prangalar değil midir seni saran

Kendi kendini bilmeden zincirlersin….

Ahh benim akılsız kalbim

Herşeyi bu kadar masum görmek zorunda mısın….?

Gülersin

Coşarsın

Kendini feda edersin

Kırılırsın

Yaralanırsın

Sonrada böyle yapayalnız sol göğse müebbet edilirsin

Kanma

Ağlama

Senin dilinden anlayacak bir kul yaşamıyor bu dünyada

Seni yine bana bıraktılar

Ben sarıldım sıkı sıkıya sana

Sen benimsin yalnızca……

                            emeL

admin tarafından yazılmıştır

Amerikalı bilimadamları üşenmemiş oturup gözyaşı saymışlar herhalde diyeceğim çünkü araştırmışlar, ölçüp kesip biçmişler ki ne görsünler bir insan  ömrü boyunca ortalama 100kova yani 10litre gözyaşı akıtıyormuş..bunların kovadan kastı sanırım bizim maşraba dediğimiz şey(doğrumu yazdım bilmiyom ama anladınız işte ) geçenlerde dinlediğim bir radyo kanalındaki dj öyle didi….yaw düşündüm ; az buz da değil yani…

Peki ya yüreği taş kesmiş antartika kadar soğuk, sol göğsünde buz kütlesi taşıyanlara kıyak geçilmiş olmuyor mu…? yani biz oturup kova kova gözyaşı akıtıcaz onlar kasım kasım kasılacaklar…”benden bişi çıkmaz abiiii…hiç ziyan edemem kendim gibi gözyaşım da kıymetli ” diyecekler dimiii

Desinler bakalım…biz de ancak gözpınarlarımızı temizleyelim, yüreğe limon kolonyası serpip ferahlatalım….

Ne halta yarıyorsa sanki o kadar gözyaşı dökmek…aaa tabii bir de şu var; insan yalnızca hüzün veya mutsuzluktan ağlamaz pek tabii…mutluluk da akıtır gözyaşlarımızı….hani böyle adını sevinç koyduğumuz cinsinden olanı….sahi sevinç aynı zmanada bir bayan ismi de…biz bir de buna erkek ismi taksak nasıl olur

bahtiyar gözyaşları

kıvanç gözyaşları

mesut gözyaşları……gibi

” nayııırrr  nalaaaann erkek adam elbet ağlar…bunlar benim bahtiyar gözyaşlarım …ömrümün bahar çiçeği yaşama sebebim beğenmediysen bir dahaki sefere söz kıvanç gözyaşları dökeceğim ”

zuhahaha deyip kopuyoruz burda…eee kopun bakalım…hayatı Tİ ye almazsak, her biten sonu yeni bir başlangıç olarak görmezsek takılır kalır kaset ve aynen şöyle bir ses çıkarır ” cağğğğııınnaaa yaunnnduuğmmm keeeeeuuuudddöörddeuuuyymmmm(canına yandığım kederdeyim) ” hani kaset sarınca acayiip sesler çıkar ya o misal…anlayın işte yaw )

şimdi burada yutkundum..kem küm ettim…farkettim ki ben çok demode yaşamışım duygularımı…onlara çok haksızlık etmişim…onlara mahcup oldum biran…zira bağırıyorlar ”kulaklarımız bozuk kaset dinlemekten pas tuttu…koy şurdan bir Tİ de neşemizi bulalım artık” dediler…

Biliyormusunuz benim kovalar 10 litreyide aşmıştır…ama henüz hayattayım çok şükür..bir tekme, bir topuk dökülsün saçılsınlar…

Waaauuuwwww yüreğim Antartika yollarında…kusura bakma duygu, sevinç çağırıyoooooorrrrr…  )

admin tarafından yazılmıştır

Veda ediyorum dedim….ve bir buçuk yıldan fazladır bütünleştiğim evim gibi, gözüm gibi bakıp benimsediğim emelsen imi bırakamadım…başka bir isimle ücretsiz blog hizmeti veren bir siteden kayıt yaptırıp yazmaya bile başladım ama olmadı…gözüm aklım hep burada kaldı…madem öyle yazılarımın içeriğinde biraz tarz değişikliği yapar öyle devam ederim ben de …Saolsunlar beni düşünen, seven ve takip eden birkaç arkadaşım yanlış karar aldığımı söyleyip devam etmem konusunda beni teşvik ettiler..İyi ki de öyle yaptılar..İnsanın evine geri dönmesi gibi birşey bu

Sevgili edasuner mailleriyle ve denizyıldızım aldığım her kararın arkasında durup bana destek oldukları için onlara buradan ayrıca teşekkür etmek istiyorum…en azından bir önceki yazımda bir nevi açıklama yapmış bulundum…yazılarıma yapılan yorumların bana mal edilmemesi konusunda… 

Biraz tarz değişikliği olacak..Bakalım neler olacak..

***************************************

Bana dediler ki;

İnsanoğlu bu, çiğ süt emmiş…kendi egolarını tatmin etmek, kendi sevgisizliklerini başkalarının yüreğinden çalarak geçiniyorlarMIŞ..hem de hiç acımadan kurum kurum kuruluyorlarMIŞ..

Vicdan taşımıyormuş bu münasebetsizler….

dedim ki;

acımayacaksın sana acımayana…hele vicdan nedir bilmeyen münasebetsizlere…

dünya boş, kimse götürmüyor öbür tarafa çalıp çırpıp yüreğine sokuşturduğu emanet sevgileri

iki çıplak bir hamama yakışırmış

buyursunlar önden kendi bencilliklerinin içinde boğulsunlar

sen bak yaşamana…

**********************************

kısacık da olsa birşeyler yazmadan duramadım…

ohh beeee dünya varmış

müthiş bir duyguymuş emelsenime kavuşmak…yattım kalktım aklımdan çıkmadı hiç bırakamadım sanki çok sevip kaybettiğim bez bebeğimi buldum…

admin tarafından yazılmıştır

Bu bir veda yazısı olacak sanırım…Yazmaktan mı sıkıldım…? hayır…sıkılmadım ama sıkıldığım ve beni uzun süredir rahatsız eden bir konu var…ben yapı itibariyle duygusal bir insanım…hatta bazen bunun boyutu artabiliyor ve bu yönde yazmayı seviyorum…gerek şiir yazayım gerek düzyazı yazdıklarımın çoğu kendi duygularım ya da etkilendiğim yaşamlardan esinlendiğim duygular…vs.vs.vs…….. Üzülme ağlama gibi yorumlardan sıkıldım arkadaşlar…kimseye hesap verme gibi zorunluluğum yok tabii ama şöyle bir duırum var; ne yazsam benim yaşantıma mal ediliyor…ve gerçekten artık yazamaz oldum..niçin blog da yazıyorum çünkü yazmayı seviyorum, paylaşmayı seviyorum, içimi dökmeyi seviyorum… Ben emelsen e bir buçuk yıl önce blogcu.com da başladım..daha sonra net alan uzantısıyla wordpresse geçtim….emelsen kullanıcı adımı her zaman çok sevdim benimsedim ama artık başka bir isimle başka alan adı almayı düşünüyorum…ve kimliğimi açıklamadan rahat rahat yazmayı düşünüyorum..kimseye bir kırgınlık bir  kızgınlığım yok tabi ama gerçekten bizler biraz önyargılıyız sanırım… Belki onca yazı ve emek boşa gidecek ama gerçekten bu durum artık beni rahatsız ediyor ve rahat yazamaz oldum… Yine de benden ziyaretini ve yorumlarını esirgemeyen herkese teşekkür ediyorum…

admin tarafından yazılmıştır

Yine karşıma dikildin ‘’sabır”…Yetmedi değil mi kendimi bildim bileli ruhuma işlemen…tam bedeli ödendi acıların gün benim günüm dedirtmiyorsun insana…ben zalimi seçemedim… hayat mı… sabır mı… acı mı… yoksa bize bütün bunları yaşatan insanoğlu mu…? Nerede yanlış peki… İnanmak umut etmek ya da hep beklemek mi… ömür geçiyor… kaç durak geçti kaç durak kaldı  bilen yok… Önce kendini sev diyorlar…İnsana kendini sevmeye bile fırsat vermiyorlar ki Kendini tanımaya çalışmakla geçiyorken hayat ve verdiğin tüm sevgileri çalıyorlarken ellerinden… Ne kaldı..? Elde var sıfır…..Kocaman bir sıfır hem de… Sonra sabır çekmeye başlıyorsun tekrar…. Gece yanağıma sarılmış yaşlar, sabah gözkapaklarım direnmiş, isteksizce lavaboya tutunmuş ellerim sırf yüreğimdeki acıyı görmezden gelmek için sendelemişim, dik durmak için beynime emirler yağdırmışım …nafile…Gözlerimi dikmiş aynada izlemişim kendimi dakikalarca…. Ve gördüklerim şaşırtmamış beni…yine hüzün yerleşmiş gözbebeklerime…Daha bir lokma girmeden boğazıma sabır gelip yerleşmiş gırtlağıma…. Yuttum… herşeyi… Yüreğime işleyen bütün acı kelimeleri de yuttum…. Çaresizliğin tek yanıtısın sen ‘’sabır”…Önce seni öğütmek gerekiyor…Nasılolsa herşey herkes zalim…acımıyorlar insana… Ve zalimi daha çok seviyor insanoğlu…tek kalemde silip atamıyor… Dayan yüreğim….sen de zalim olacaksın bundan böyle…. Ama önce SABIR…!!!

admin tarafından yazılmıştır