Sen Rahat Uyu DiyemeyeceÄŸim ATA’m…

        TÜRKİYE AĞLIYOR!!!!!!!!!!!!!!!

bu vatana helal olsun Türk Milletinin Kanı

                         ama

artık ŞEHİT vermesin hiç bir ana, evladını Terör uğruna

                          ve

Binlerce kez LaneT OLsun Terör Sana…!!!

Sen Rahat Uyu DiyemeceÄŸim ATA’m sana

 biliyorum rahat değilsin yattığın yerde

ve gelmedikçe senin gibi yüreği vatan ve millet sevgisiyle dolu onurlu ve şanlı bir Türk Lider!!!

Daha çok ÅŸehit verir bu vatan, altında  yaÅŸadığı bayraÄŸa ve topraÄŸa ihanet eden kansız teröre…

EBEDİYYEN DALGALANACAK TÜRK BAYRAĞI GÖKLERDE

BU TOPRAKLAR ÃœZERÄ°NDE YAÅžAYAN HERKES KARDEÅžTÄ°R

MUSTAFA KEMAL’Ä°N VE TÃœRK ASKERÄ°NÄ°N KURDUÄžU BU VATAN BÖLÃœNEMEZ BÖLÃœNEMEYECEKTÄ°R…!!!!

NE MUTLU TÃœRKÃœM DÄ°YENE

                                                MÄ°LLETÄ°MÄ°ZÄ°N BAÅžI SAÄžOLSUN…….

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

Biraz deÄŸiÅŸiklik her zaman iyidir, bilirsiniz:)) ama ben birazdan daha fazla deÄŸiÅŸiklik yapmak istiyorum blogumda…gördüğünüz gibi ilk önce temadan baÅŸladım…aslında kafamdaki tema bu deÄŸildi ama istediÄŸimi bulamadım bulduÄŸumu istediÄŸim gibi yapamadım…ÅŸimdilik bunu yükleyip bunun üzerinde biraz düzenlemeler yaptım…biraz renk  ve neÅŸe katmak istedim canım bloguma:))bu tema blogumun üzerine tam oturmadı aslında…biraz dar geldi:)) istediÄŸim gibi bir tema bulup onu süsleyesiye kadar bu kalacak:))

DeÄŸiÅŸiklik dedim deÄŸil mi:)) evet artık zamanı çoktan gelmiÅŸti aslında….yazılarımın içeriÄŸide artık farklı olacak…hüzünden, duygusallıktan sıyıracam az biraz cümlelerimi….ÅŸiir yazacam tabii ama çok nadir belki de…tamamen kopamam ben duygusallığımdan..illa ki arada konuk edeceÄŸim…ama baydı artık yaaa…bloga bir giriyorum; o da ne…!? yaw açın ÅŸurdan bir Orhan baba bi de yanında  rakı diyesim geliyor:)) o ne damar, bu ne duygusallık, ne bu ÅŸiddet bu celal demeye baÅŸladığım an karar verdim…allam bir de tema siyahlar içinde…bas bas aÄŸlıyor, matem tutuyor resmen…

ben sıkıldım, afaganlar bastı beni, sizi düşünemedim bile:))

bundan böyle neşeli yazılar bol revaçta olacak:))

hüzün az biraz gerisinden gelecek….

attım ortaya bir karışık

fırından yeni çıkmış haliyle bu yazıyla sundum bakalım sizlere

mezeler çok yakında:))

önce arnavutun ciğerini ezecem

sonra ayşe kadını soteliycem

haydari de yolda geliyor:))

bekleyin efenim:))

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

bakma yüzümde yalancı açan güllere

ne kokusuna kan

ne rengine…!

sesimin titrekliği saklanır kahkahalarımın ardına

sen

sana gelen kelimelerimi ister yabana at

istersen hiç duyma

yalana buladım suretimi

sırf sen istedin diye…!

nerede bulduysan yüreğimi

”oraya bırak…!” diyemiyorum sana

ne sana gelebiliyorum

ne zaman alıp götürüyor beni geriye

gülüyorum

güller içinde

ağlamalarım hep kapı arkalarında

sırf sen istedin diye

yalancı baharları yaÅŸatıyorum yüreÄŸime…

avutuyorum

kandırıyorum

ve senin uğruna bir gül can veriyor

her sabah açmak için gülüşlerimde…

                                              emeL

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

bazen daralır, boÄŸulur kelimeleriniz…nefes alamaz…! nedeni olmayan bir isteksizlik var bende…keyif almıyorum nedense hiçbirÅŸeyden….yazmak, uÄŸraÅŸmak gelmiyor içimden…iki gündür temalarla uÄŸraşıyorum…indiriyor, yap boz tahtası gibi oynuyorum üzerlerinde sürekli…sırf boÄŸulan kelimelerimi görmezden gelmek için…

yok o da olmuyor…vazgeçtim,  benden gına gelen temalarla uÄŸraÅŸmaktan…

yaÄŸmur yaÄŸdı bugün…uzun zaman olmuÅŸtu buralara yaÄŸmur yaÄŸmayalı….attım kendimi balkona….uzun uzun seyrettim güzelliÄŸini….deniz karardı, bulutlar üzerime çullandı sanki….elimi uzattım ve avuçlarımda tuttum sıkıca….her ne kadar aklımda yürümek olsa da yaÄŸan yaÄŸmurda,  nasip olmadı…

canım almıyor….

keyfim yok….

sebep…?

sebebi yok…!

dedim ya kelimelerim boÄŸuluyo….

ÅŸu siyah tema bile içimi sıktı iyice….

YAZMAK Ä°STEMÄ°YORUM BÄ°R SÃœRE….

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

yoksulluÄŸu kuru ekmek arasında çiÄŸnerken diÅŸinin kavuÄŸuna dolduruyordu gözyaÅŸlarını

üç beÅŸ yamayla kapatıp eksiÄŸini çamura bulanmış da olsa vazgeçmiyordu düÅŸlerinden….

oysa büyüktü, ÅŸehrin havası batasıca düÅŸleri

kahkahaların çınladığı kadehler de

evrim geçirmiÅŸ tilkinin tıkıldığı gardolap da

çiÄŸ benzin kokulu dört teker de yetmiyordu düÅŸleri doyurmaya…

ışığın bir türlü mesken edinemediÄŸi diyarlarda

küçük küçük düÅŸler oyun oynuyordu

umutla besleyip büyüttükleri yamalı urbanlarında …

ne garipsin dünya…!

ÅŸehirleri boÄŸdun  ışıklara

her türlü nimeti sundun da ayaklar altına

salya sümük hıçkırıkların aktığı

çarıklı ayakların tozuna bulanmış bir küçük masum yüreÄŸin düÅŸlerine ulaÅŸamadık yalnızca

beton soğukluğunda yaşayıp gidiyoruz

umarsızca sevgiyi elimizin tersinde tutuyoruz

yüreÄŸimizi teselli edercesine avuçlarımızda tuttuÄŸumuzu görmüyoruz

ve ömür düÅŸ kurmakla geçiyor bakmadan ellerimize…

düÅŸ hakedenin…!

kör sağır dilsiz yetinmeyi bilmeyen yüreklerin çok uzağında

ışığın mesken edinemediği diyarların

her sabah umut doÄŸuran güneÅŸin al yanaklı çocuklarında…                                                                          

emeL

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

buz gibi duvarlar… elimi nereye atsam bir yaradır, yitik ve kayıp !… sözler kimin umurunda onlar çoktan yerini buldu keyfini sürmekteler duvarlar üstümde bir yük gitmek bilmiyorlar… ben ÅŸimdi hangi  kelimeyi iki defter arasına koyabilirim ki… hangisi kalır hatırda daha çok en acısı mı yoksa yürekten hiç çıkmayacak o iki kelime mi üç doÄŸru bir yanlış götürmüyor her yanlış bir doÄŸrunun canına okuyor!!! canım acıyor kulaklar tıkanmış gözler kapanmış dil susmuÅŸ DUVARLAR BENÄ°MLE KONUÅžMUYOR kendi odalarıma müebbet edilmiÅŸim dört duvar yürek canıma okudu yalancı baharlar…                                  emeL

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

Garip bir sessizlik bu… Cümlelerimiz küsmüş bizden önce Oysa senin en çok sevdiÄŸin ÅŸeydi cümle kurmak kurduklarını bana sunmak sunduklarını UNUTMAK….! ÅŸimdi sessizliÄŸimiz konuÅŸuyor sadece öyle güzel anlaşıyoruz ki yalana buladığın umut verdiÄŸin bütün duygular sana dargın cümleler aramızdan kaçıyorlar ben de yalnızca garip bir sessizliÄŸin var ÅŸimdi kalmadı ki sende söyleyecek baÅŸka YALAN…! ben de kanacak YÃœREK…! garip ve sesiziz ÅŸimdi yüzsüzlüğüne bulandık zamanın… ne tuhaf  artık iki yabancıyız bundan sonra…!                                    emeL

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r

  Ä°nadım tuttu yine:)…illa ki de birÅŸeyler yazmalıyım dedim…ama konuyok…! aslında ben bulurum birÅŸeyler de canım mı almıyor ne….hem yazmak istiyorum hem canım almıyor…sanırım yine iç dünyam ense yapmak istiyor bu aralar…duygusallık mı katsam yoksa neÅŸemi yazıya ben bile karar veremiyorum…bana gelen yorumlar da etkili olmuyor deÄŸil…çoÄŸu kiÅŸi istemiyor biliyorum bu kadar duygusal olmamı….ruh halim ister istemez yazılarıma da yansıyor haliyle…ama ben böyleyim napayim:((….evet bu yazılar beni yansıtıyor ama sanmayın ki ben aslında çok hüzünlü herÅŸeye küsmüş, bunalım takılan biriyim….ben yazarım yazımı o an onu hissediyorumdur, arkamı döndüğüm an takılır koluma kahkahalarım….ikisini biren yaÅŸamayı seviyorum…nefes almayı, denizi seyretmeyi, hergün şükretmeyi, çocuklarımla yerlerde yuvarlanıp çocukca gülmelerimi seviyorum…hüzünlerimi yan ceplerime yerleÅŸtirip elimi cebime attığım zaman aklıma geliyorlar sadece…ya da biri bu yüreÄŸi dürtüp omuz atıp canımı yakarsa fena halde gün yüzüne çıkıyorlar….ve ben bütün acımı, çığlıklar arasında kelimelerimin arasına saklayıp, belkide deÅŸarj olmak adına yazıyorum…bi nevi terapi yani:))Hayat herÅŸeyi öğretiyor insana…sabrı öğretiyor en baÅŸta…ama öyle böyle deÄŸil….öğrenene kadar canını çıkarıyor neredeyse…ya diyor öğreneceksin…’ ya da öğreneceksin…’ gerisi zaten geliyor….olgunlaÅŸmanın ilk adımları yani…sıkıntılarına bile gülümseyebiliyorsun…hatta arada ”nerden çıktın sen” bile diyemiyorsun, ”yinemi sen…gel hadi gel…nasılolsa bi süre sonra gideceksin….o zamana kadar da sabır tutar ellerimden ve ben yine yıkar geçerim seni…”diyebiliyorsun artık:)) güç budur aslında…yüreÄŸinin gücü…ve emin olun o güç aslında bizim içimizde….inancımızda yatıyor…inanmayan sabrı öğrenemez…sabrı öğrenemeyen de inancına baÄŸlı kalamaz zaten…. bundandır aslında yazdığım yazılardaki iniÅŸ çıkışlarım…bir neÅŸeli bir hüzünlü…ikisi de her daim olsun hayatımda…ben böyle güçleniyorum….inancım ve sabrım kocaman kocaman kucak açtırıyor bana hayata karşı…gözyaşı deÄŸmezse yüreÄŸimize merhametin ne olduÄŸunu bilemezdik belkide…güldüren de aÄŸlatan da insanoÄŸlu deÄŸil mi zaten…! ne demiÅŸtim bir yazım da ”Hak dağıtıyor Yüce Mevla…!”….bu sebeple yüreÄŸiniz rahat uyuyun…hak er ya da geç yerini buluyor zamanla ve  de sabırla yoÄŸurabilirseniz günlerinizi….sonrasında zaten yaÄŸmurdan sonra çıkan gökkuÅŸağına bürünüyor dünyan… gülümse sana gelen her darbeye….bırak ÅŸaşırsın aÄŸlatanların…nasılolsa bindik bir otobüse, sırası gelen herkes inecek kendi durağında…önemli olan inmek deÄŸil, ne kadar yükün olacak o durak da indiÄŸinde… yüreÄŸiniz rahatsa sorun yok… kimse de kalmasın hak-kımız …kimsenin yüreÄŸinde borçlu gözükmeyelim…. madem öyle ben ÅŸimdi arkamı dönüp kahkahalarımı almaya gidiyorum…. demek baÅŸlayınca yazılıyormuÅŸ biÅŸeyler:))

EmelSEN taraf?ndan yaz?lm??t?r