![]()

çığlıklar…..
             sancılar…..
ve yıllar önce, bir kış gecesi vaktinden önce gelen minik bir yürek…
neler yaşayacağını, o yüreğin kimler için çırpınacağını bilmeden
taze bir nefes
yeni bir umut
yaÅŸama merhaba…
Anne olmayı tadabildiğim için
Yaşamın acı tokadını her yanağımda hissettiğimde küsmek yerine barış içinde yaşamayı başarabildiğim için
Sevinçlerimi paylaştığım
Kin ve nefreti yüreğime kabul etmediğim için
Daima sevmek…sevmek…sevmek adına çırpındığım ve bundan hiç bir zaman piÅŸman olmadığım için
Samimiyetten uzak yüreklerin derinliklerine inip bir parça sevgi mutlaka vardır umudumu asla yitirmediğim
sempati nedir bilmeyenlerle ille de empati kurup anlamaya çalıştığım ama anlaşılmaz olduğum için
Yüzüme gülüp arkamdan onlarca kuyu kazanları kazdıkları kuyulara gömmeyip daima affettiğim için
Beni sevenleri yüzüstü bırakmayıp her daim yanaklarında tebessüm olmaya çalıştığım için
Velhasıl ,  günahlarımla sevaplarımla acıdan yoÄŸrulmuÅŸ yine de baldan tatlı yaÅŸamda bir nefeslik yerim olduÄŸu için önce Allah’ a şükrediyor ve
İYİ Kİ DOÄžMUÅžUM…diyorum…
Yıllar önce bugün bütün o eziyetleri sancıları yaÅŸattığım anneciÄŸimin yüreÄŸine yolluyorum bütün güzel dileklerimi….
ve her sabah küçük serçe parmağıma bir öpücük kondurup aynadaki aksime dokunup ”iyi ki varsın benim saf yüreÄŸim” diyorum…
Sevginin kıymetini bilmeyenlere inat
yaşıyorum
yazıyorum
paylaşıyorum……
                                  emeL
GeçebiliyormuÅŸ meÄŸer günler…çoÄŸu düÅŸtü takvim yapraklarından yere….ve her düÅŸüÅŸle sen de düÅŸüyordun gözümden…her güne bir acı sığdırdım…inadına elimle yırttım, fırlattım…acı benim deÄŸil miydi…? ona bile sahip çıktım…gittiÄŸim her yere taşıdım…kah gözümden aktı görmediler, kah kahkahalarımın ardından patladı farketmediler….biraz aşıma kattım…biraz koynunda uyudum….
( ilacımı içip biraz uzanmak ve dinlenmek istedim…Zira ”bünyem kuvvetlidir; kolay kolay grip olmam ben” derken dün akÅŸam ablama, …(nereden bilecektim sinsi sinsi vücudumda dolaÅŸtığını )sanırım hastalığa davetiye çıkardım, dedim ve yaklaşık 2-3saat sonra vücudum kırılmaya baÅŸladı…sonrasında baÅŸ aÄŸrısı,hapşırma, aksırma halsizlik derken iki gündür boÄŸuÅŸuyorum bir an önce ayaÄŸa kalkmak için…sevmiyorum da öyle hastayken uzun uzun yatmaları…zaten sevsem de pek mümkün olmuyor; iki tane prensesimle ilgilenmem gerekiyor
Uyuyabilsem günlerce… Hafızamı yastığıma yatırsam YüreÄŸimin üzerine yorgan çeksem Gözlerimin kapılarını kapatıp Nerde yalan,riya yok! Nerde vicdansız, haksız İki kelimesinden biri nerde diye aramadığım İnandığım GüvendiÄŸim, Kendim gibi bilip yanılmadığım…! Gülleri yalancı koklamadığım Bir dünya…. Dünyası olan biri var mıdır acaba, YüreÄŸimin yol aldığı rüyalar aleminde…? Ki aslında ben hiç uyanmasam Film ÅŸeridi kopsa Ve yok olsam…! Yinede kalır mı ahım yakanda bir leke gibi? YüreÄŸi leke tutan Yürü Git!…..yoluna Vicdanım rahat Uyuyor… Bir daha asla uyandırma…! emeL


Evimizin en küçüğüydün….aramızda 4yaÅŸ fark olmasına raÄŸmen hala o küçük,lüle saçlı,  dudaklarını büzen kız aklımda…Yıllar ne çabuk geçiyor…ÅŸimdi büyüdün ve anne oldun…annelerin gözlerinde evlatları hiç büyümez hep çocuk kalırmış ya ,  sen de benim için hep öylesin ablacım…

)
Son Yorumlar