
Gitmelere ayıp ettik
Beceremedik karınca kararınca olmayı
Bir sarıldık
Bir kaçtık…
Önce kenetlenip sahip çıktık
Koyduk sonra yüzsüzce kapı önüne…!
Nasıl oldu da hep kandırdık
hayal kırıklığında boğduk parçaladık
içimizden gelip geçen tozu biz de kalmış sevdalara kandık
Herkes bildi de
Bir biz bilemedik gidenlerin çoktan yeni limanlara demir attığını
Aklımızda kalanlar mıydı
Yoksa anılar mıydı çelen yüreğimizi
Bir biz çelme takamadık izi kalmış gidenlerin ayak seslerine
Sonra da sevda diye yaşadığımız
Böbürlenip çığlıklar attık
Hem kendimize
Hem yüreklerimize
Ve de gitmelere ayıp ettik…
Ne gidebildik
Ne de kalabildik….
Söylesene…!
Biz şimdi bu sevdaya hangi yürekle sahip çıkacağız?
Bende ki aşk
Sen de kalan kırıntıları silmekten yorulduysa
Ben vazgeçtim
Önüm ayrılık
Yolum gitmeler….!
emeL


19 Ağustos 2007 saat 16:23
gidenler unutur mu acaba?
hatırlamazlar mı hiç kalanlar gibi?
19 Ağustos 2007 saat 17:48
Giden gitmiştir hayat çok kısa tam gaz ileri
20 Ağustos 2007 saat 01:53
Gidenler daha gitmeye karar verdiklerinde unutur
Kalanlar zaten bir ömür boyu hatırlamaya mahkumdur
Eğer giden bir gün hatırlamaya karar verdiyse
Zaten o çoktan geri dönmüştür
Ama kalan hala yerinde midir işte onu ancak zaman bilir…
20 Ağustos 2007 saat 07:13
ayıp edince ayıboğuluyor. ehi… delirince oluyo kanımca… ( salyasını siler direksyonunu kavrar huniyi düzeltir.)
20 Ağustos 2007 saat 15:13
ewet yine sen! geldiğin belli oluyo oyumben
)
)
niyseee canım sana ve garip yorumlarına alıştık biz
alooooooooooo salyalarını bloguma akıtmadan git bi dahaki sefere…hehehe
21 Ağustos 2007 saat 09:29
Hayatımızdan keşkeleri atsak giden gidiyor ama izleri bırakıp gidiyor (:
Keyifli bloglar