Onlar büyüyor ama onlar mı çocuk ben mi bilmiyorum 
ve biliyor musunuz ben hiç büyümek istemiyorum…çünkü büyürsem elma şekeri yiyemem, aklıma estimi deliler gibi zıp zıp zıplayıp dans edemem, evin içinde deliler gibi…gerçi ben böyle yaptığım zaman çocuklar, bıyık altından derler ya, o misal sırıtıyorlar bakıyorlar ben enerjimi fullemiş tam gaz başım tavanda, (hihi) onlar da etrafımda başlıyoruz deliler gibi dans etmeye…
seviyorum ben çocukla çocuk olmayı…ama iş ciddi konulara gelip o anda ”hadi emel, yaşının insanı ol, bırak çocukluğu göreyim seni” desem de , cık! olmuyor…nasıl bir kadınım ben…? ağlamayı zırlamayı seven, detaycı, her birşeyi kafasında toka niyetine taşımayı alışkanlık haline getirmiş, kıyımsız, duygusal, inatçı , gözlerinden yaşlar akmaya hemen hazır ve nazır ….vs.vs.vs….
sonra ne oluyor biliyor musunuz…? sıkılıyorum kendimden….ve içimdeki çocuğa sesleniyorum: ” heeeyyy uyuma gel satalım dünyanın anasını, tokalar acıtmaya başladı…ip atlayalım, top oynayalım hatta parka gidip salıncakta sallanalım”….(ki yapmadığım şeyler değil ) ) biliyorum çocuklarım benim en çok bu hallerimi seviyorlar…onlar büyüyecek ama ben büyümüceeeeemmm bananeeeeeeeeee…..!!! bakın bloga da civciv suratlı ) ama aslanlar gibi sesi olan Gökhan ımın yeni kıpır kıpır parçasınıda koydum…haydiii çocuk olmayaaa….başı tavana değmeyenlerin tokaları batsın )
her daim çocuk kalmayı becerebilenlere bu yazım elma şekeri niyetine gitsin )
17 Ağustos 2007 saat 18:01
İsterdim ki kimse büyümeyecek….
İsterdim ki o kucuk mutlu dusuncelerle hayata dair olup biten herşeyi o cocuksu yureğimizle sevgi dolu haykırışlarla bitirmek..
Herneyse yaa ne icin burdayıs cunku juri uyelerine gerek wamış budaaaaa
) öle bir dilekçe geldi gecemin ilerleyen saatlerinde.. ve uzun lafın kısası juri uyelerimiz toplandı
ve…
ve…
ve…
EMEL SEN’i secti.. haftanın rüküşü dersem inanma sakın arkadaşım “haftanın şık blogu” unvanını sana verdik..
)
Resimler desen harika yazı desen içimi cıvıl cıvıl yapıor.. okuyan insanın yaşama(çocuk) isteğini sanki son seviyesine kadar çıkarıor ki abartmıorum ellerine sağlık
18 Ağustos 2007 saat 04:52
ben de torunumla çocukluğuma geri dönüyorum…inşallah bir gün sen de yaşarsın bunu….dün onunla denizdeydik tam altı saate yakın hiç çıkmadan suda oynadık…
canlarına canlar…sana da hep çocuk kalmalar dilerim..öptüm hepinizi..
18 Ağustos 2007 saat 09:17
kırmızılı gözlüklü haliniz çok hoşşş onun büyüğünüde koy canım. MAşallah maşallah
5 Eylül 2007 saat 18:20
Elma şekeri ve pamuk helvanın ortasındaki o ballı lezzet, ikisini de tattım bu yazıda
Öyleki aynaya bakıpta bebeksi yüzün verdigi o yumusaklık hala yılların verdigi gerginlikler de gamzelerime sıcramamıs 
Cocuk kalmak, cocuk olmak, her daim bir şekerle bile gülümsemek bunlar her daim bende olucak şeyler… Tez yolluyorum 