
Hani hayatı ciddiye almamak vardı ya şimdi
Önce birşeylerden vazgeçmeli
Mesela ‘’senden” vazgeçmek gibi
İçinde tuzu ve biberi bol olmaz aşkın
Gül büyümez acıyla
Sana ben GÜL diye sundum yüreğimi
Saramadın pamuklara
Koklayıp içine çekemedin beni
Kalbinde bir yalancı
Dünyanda ”ben”
İzin verip de bir adımımı atamadım
Oturtup yüreğinin bir köşesine
Gönlünün saraylarına sığdıramadın beni
Yakışmadım sana…
Aslında yakışmıyorsun sen bu sevdaya
Tuz ve biber ekiyorsun yüreğime
Sana ben kanmadım
Aldandın yabanım
Üzgünüm
Kırgın kalbim ciddiye alınmadığı için sana
Tüm sevgilerimi geri çekiyorum
Gözyaşlarım teselli niyetine kalsın avuçlarında
Dikensiz bir gülü tutamadın
Yüreğinde dikenli bir gül var çıkartamadın
Vazgeçtim ‘’sen” diye uyandığım sabahlardan
Kapattım seni sayfa diye
Yolladım hayatın en ciddi bakan tarafına
Kimbilir birilerinin yüreğinde dikenli bir gül olurum
Kıymetim yok dikenim yok diye nasılolsa…
emelSen


29 Kasım 2007 saat 21:55
hissettiğimize daha çok bağlanır, daha çok tutuluruz… yalazları sarsa da tüm bedenimizi, siyaha kesse de yüreğimizi; “hissedilen” daha tutku yaratıcıdır…
ve gül… ve diken… gül daha sevilesi, daha öpülesi, daha bir vurgusu sevdanın ama diken… diken’ler tutku yaratır, bağımlılık… ve gül’ün öneminin,değerinin vurgulayıcıdır…
sevilmek yetmez, koku bir yere kadar sarhoş eder… acı gerekir… acıtmak gerekir sevdayı pekiştirmek için… acı, unutulmaz, daha kalıcıdır; en halis gül kokularından damıtılarak yapılmış gül parfümlerinden bile
30 Kasım 2007 saat 00:27
emelcim sobelenmek yazını geç farkettim..kusura bakma nolur..bir başka sefere inşallah..
bir de, ne güzel sözler bunlar..
gülen yüzüne yaraşacak kadar hüzünlü..
30 Kasım 2007 saat 22:22
yine hüzün kokmuş buram buram. haklı nedenlerle bir kaçış yüreğinde. eger sevda varsa iki kişilik dikenler batsa da kanatmaz yüreği ama tek taraflıysa işte dikensiz de olsa ne fayda. gül dikeniyle güzeldir, dikenleri atınca zaten bir tarafa gülü tutmanın ne önemi var ki. insanlar gibi tıpkı. nasıl olur ki 4/4 lük bir insan. kusursuzluk bize özgü değil ama yürek istesin yeter ki okyanus ortasından bile çıkar kıyıya…
yüreğine sağlık bi tanem. bırak bir küçük yüreği tasıyamayan yarım yamalak sevdaları. baska büyük gönüllere kondur en büyük gözyaslarını. bu kısım kendimeydi …
3 Aralık 2007 saat 00:29
gül ve diken…dikenle gül…ikisi bir arada hep….çok…çok..güzel yazmışsın..öptüm yüreğini..