Gece bu…nereye alıp nereye koyacağı belli olmaz duyguları…insanı deli eden bir sessizliği vardır…soğuktur…! vefasızdır…! bazen küstah…!!! altüst eder, savurur duvardan duvara adamı…nerde saklı kalmış, köşeden bucadan toplar çıkarır kendi yüzüne, sonra bırakır yüreğine o en hain saklı duyguları….akıtmadıkça yaşları gözünden, sabaha yol açmaz,iki yastık bir yorgana sokmaz, uyutmaz susturmaz çığlıklarını…

bazen de dengesiz…! açar kollarını ve sığınacak en karanlık tek ışık olur yüreğine…yalnızlığının hiç konuşmadan en çok şeyi anlatan sessiz dostu…üzerine ince bir iz gibi düşer, gözkapaklarına dokunur iki yastık bir yorgan yanına uzanır…anne sesinde ninnisi dokunur yüreğine , mimiklerin düşer yanaklarına….gece koynundan , bırakır sabahın kollarına emanetini …

ahhhh  gece……..

seni dengesiz

seni kendini bilmez

yine de kendinden bezdirmez sabahın karanlık yüzü…!

admin tarafından yazılmıştır