Bazen geri vitese almak gerekir hayatı..hep daima ileri derler ya; farkında olmadan sadece gaza basarız yalnızca…önümüze geleni çiğneriz ama gözümüz kapalı ya görmeyiz…hasar belki üç belki dördüncü durakta dikilir karşımıza….”hoooop…!” dersin ”noluyoruz…?” bir yerlerde ya cana kıymışsındır ya da canına gasp etmişlerdir….tamiri mümkün mü…? zaman; burnu dik, gururlu ve mağrur da olsa, hayat hep bir şans daha verir yolcularına…! ve zamanın pabucu dama atılır….
Tak geri vitese :-))…hareket vakti bu sefer geriye….nerede kaybettiysen kendini ve yüreğini; hangi durakta ya da enkaz altındaysa çıkar bul….yeter ki daima kendin olmayı bil…! hayat bir çocuğun masum yüreği kadar sevgi doludur ve bilinmez ki bir o kadar da bencil olmayı gerektirir…hem sevgi dolu olacaksın hem bencil…! İnsanoğlu bu biraz şaşkın biraz çelişkili….tezat bir atmosferin için de nefes almaya çalışıyoruz…ve bulmacayı çözen yaşamın şifresini bilmem kaçıncı kilometrede deşifre ediyor….
Taktım geri vitese :-)) haydi hayırlısı, kendimi kaybettiğimi umduğum bir zamana geri sayıyorum….ve ben bu tezat dünyanın içine içine sayarak ve biraz da başını okşayarak kırmadan incitmeden, en kral arabanın en narin pedaline dokunuyorum….kaybederken kazandıklarımı da depo niyetine kullanarak gaza basıyorum….yeter ki kendimi tekrar sarıp sarmalayabileyim….
Eğer yol üstünde can çekişiyorsa duygularınız, kan revan içinde çarpıyorsa sözler yüzünüze, gözyaşı bu ilaç niyetine her üç vakit de üçer damla akıtacaksın yüreğine ve bedeli ödenmiş olacak kaybettiğin zamanın….
havası dar atmosfere küfrünü sallayarak ” kendimi seviyorum” nidaları duymak dileğiyle…:-))
emeL
16 Eylül 2007 saat 14:03
bazen denıldıgı gıbı hep ılerı sararız hayatı kımseyı gormeyız cıgner gecerız hep kendımız ıcın ama malesef gerı donuldugunde arkamıza bır bakarız ezıp gectıklerımız parcalanmıs kımse kalmamıs ne kadar cabalasakta parcalanan seyler eskı halını almaz ve bız kaybettıklerımızle kalırız hep, onun ıcın bırsey yapmaya baslarsak eger bunun gerı donusunun olup olmadıgını bır kez daha dusunmek gerekır … ablacım yazınız cok guzel ve anlamlı uzun zamandır yorum yapmadıgım ıcın yorum yapmayıda unuttum kusra bakmayın elınıze yuregınıze saglık….
16 Eylül 2007 saat 14:53
hayat biraz da yüzleşmek geride bıraktığın yüzleri toplayıp cebinde bir hazine gibi taşımak belki de
belki de kötülerle barışıp bu da benim diyebilmek
16 Eylül 2007 saat 15:20
neden bazen olur bu nden geçmiş neden mazi yaralı ,kan revan içinde kalır …!
geçmiş gerçekten geçti ise neden ileri zmanlarda bir tokat gibi vurur yüzümüze….!
ii şeyler bırakmadıktan sonra arkamzda ne kâr ileri almak hayatı ..!
çok ii yazı bana düşmz ama çok çok ii …!
nev’in bazen şarkısının üzerne çok ii geldi …
bzen ..!
16 Eylül 2007 saat 15:58
canım öncelikle ziyaretin için teşekkür ederim…. yazı seninmi bilmiyorum çünkü altyında isim göremedim ama herneyse anlamlı bir yazı idi… evet bazen yeniden güçlenmek için hayatı geri saymak mümkündür… eğer öyle olması gerekiyorsada olmalı.. ne dersin??
sana sevgilerimi bırakıyorum… hoşçakal.
16 Eylül 2007 saat 16:16
”yazı seninmi bilmiyorum çünkü altyında isim göremedim ama herneyse anlamlı bir yazı idi”(ayşen)
benim olmayan yazıları altında -alıntı- ibaresiyle belirtiyorum canım…onlar da toplasan 2-3 tane falandır…ama genellikle kendim yazmayı tercih ediyorum…:))
16 Eylül 2007 saat 23:51
ben bu ara bol bol kendimi sevdiğimi söylüyorum yok yok haykırıyorum
:D:D napim ama gercekten seviyorum ben kendimi. hımmm kızmıyomuyum çooooook ama insan sevdiklerini yerden yere vururmuş 
benim vites 5 te gidiyo. duramıyorummmmmmmmmm…. durmak istemememden olsa gerek. hayat güzel, yasım müsait, tüm hatalarımı yasıma veriyorum zaten. yaptığım bir iki şeyi bahaneyle geçiştiriyorum güzelliklere devam ediyorum. küfürsüz… kötü konusmayı, ağzımı bozmayı sevmiyorum bana yakışmaz. ettiğim olmadı mıııı oldu ama sebep olanlar utanacak ben değil…. neyse kötü seyler hep gerimde…
ben duramıyorummmmm bu hızla bi yazı yazmak bana sart oldu…….. biri beni durdursun…
saol emoşş…. yazın yine yeni yeniden süpeyyyyyy…
16 Eylül 2007 saat 23:57
başı ve sonu ileriyle geri sarılmış bu yazıyı gerçek hayata dökmen dilegiyle.eger eleştiri gerekirse bazı yerlerde anlam kapalılıgı güzel görünse de yazının gidişatını etkilemiş ve cidden geriye sarmış umarım bilinçli sarılan hayatlara nazire,sen de iyi bi nazir olursun emelcim…..
17 Eylül 2007 saat 09:01
Bu yollardan zamanında ileri giderken dökmedik mi gözyaşlarını neden geri dönelim bir daha gözlerimizden dökelim yaşları ben derim ki ileri gidelim kendimize yeni mutluluklar bulalım…
Yine çok hoş bir yazı olmuş yüreğine sağlık
17 Eylül 2007 saat 15:00
değerli ziyaretiniz ve yorumunuz için teşekürler.
geçmişe ait bütün izleri takip ederek ancak geleceği bulabilirmiş insan.ve geçmişi tutuşturarak ancak aydınlatabilirmiş gelecek yolculuğunu.geçmişi yorarak terleterek giderebilirmiş ancak gelecek adı verilen uzun yolculukta susuzluğunu çok zorlayıcı olsada.
gülümseyebilmek varsa eğer yanaklarının kaderinde insanın…geçmişte güzel olsa gerek değilmi?
17 Eylül 2007 saat 16:33
Merhaba, kendimi burada kendimi buldum desem yeridir…
18 Eylül 2007 saat 00:25
:D kendini sevmekle başlıyordu her şey işte o zaman seviyordun doğayı insanı yeşili. O zaman daha bir keyifli idi sanki kısa hayat denemeleri yada uzun savruk replikler.kIRILGANLIKLAR ZAMANINDA ,KEŞKE GERİ DÖNÜŞLERİNDE ,AZ HASARLI TÜM ÇARPMALARDA VE HAVAYA SAVURDUĞUN TÜM BUKOWSKİ KÜFÜRLERİNE MUKAYYET OL EMİ
VE DARALMAYAN KELİMELERİNE ….