Ara 13
Kalbim…..
Ahh benim saf yaralı kalbim…..
Ne de çabuk kanarsın
Hiç kopmayacağını sanarak sıkı sıkıya bağlanırsın
Oysa prangalar değil midir seni saran
Kendi kendini bilmeden zincirlersin….
Ahh benim akılsız kalbim
Herşeyi bu kadar masum görmek zorunda mısın….?
Gülersin
Coşarsın
Kendini feda edersin
Kırılırsın
Yaralanırsın
Sonrada böyle yapayalnız sol göğse müebbet edilirsin
Kanma
Ağlama
Senin dilinden anlayacak bir kul yaşamıyor bu dünyada
Seni yine bana bıraktılar
Ben sarıldım sıkı sıkıya sana
Sen benimsin yalnızca……
emeL
13 Aralık 2007 saat 02:08
duygusalık bırakmıyor yakanı yine
ama hep laylaylom da olmuyo dimi…bazen böyle içini dökmek bile rahatlatıyor insanı…
13 Aralık 2007 saat 12:15
İncinen o, acıyan o…
Ama uslanmayan… Hiç değişmeyen yine o…
Gülsün yüreğin, güldürsün…
Sevgiler Emelcim..
13 Aralık 2007 saat 12:20
Okudum da şiirini, düşüncelere daldım gittim.
Ne çok dertleşiriz değil mi kalbimizle?
Ne çok sohbetlerimiz olur yanlızlıklarımızda onunla.
Hep sessizdir,hep sakindir,hep mazlumdur o.
Öyle itirazsız dinler de dinler bizi.
Her zaman da hazır ve nazırdır dinlemeye.
İtirazı olmaz,isyanı olmaz,sitemi olmaz…
Ne vefalıdır…
Bir de,
düşünüverdim,
sol yanımızda olmasa idi ne olurdu diye?…
Belki bu kadar sempatik olmazdı…
Güzel bir şiir…Duygu yüklü…
Bir önceki yazını da okudum…
O,şiirin tam aksine, şen şakrak,neşeli…
İlginç bir kişiliğin var.
Doğru olan sensin ama…
Hayat her oluşumu ile karşımızda.
Her şeyi yaşamalı,yazmalıyız…
Sadece bir konuda yoğunlaşmak doğru değil.
Bu arada,prenseslerini de gördük.Allah anneli,babalı büyütsün diyoruz.
Benim de kızlarım var,biri 20,diğeri 17 yaşında.Onların küçüklüğüne aldı götürdü beni perenseslerin.
Ne çok ta benziyorlar!…
Siteni inceledim de az biraz,nasıl idare ettiğine şaşırdım gerçekten.Bayağı meşakkatli bir iş olmalı.Baksana,biz bir blog sayfasını çekip çeviremiyoruz.
Son söz…
Emelsen’i tanımışlığımız yeni değildir.
Eskilerde kesişmiştir yolumuz bir tarihlerde güzel cümlelerle ama,
kader diyelim,ayrı ayrı kulvarlarda koşmuşuz bu güne kadar.
Burada,
bu güzel kavşakta tekrar kendisi ile karşılaştığımıza sevindik.
Tebessümler taşıdı dudağımıza sayfamıza düşen yorumu,ismi…
Teşekkür ediyoruz…
Güzel sitesi için de kutluyoruz tekrar…
13 Aralık 2007 saat 14:33
sevgili uzakdost,
)
yorumun adeta içime su serpti..sonunda yazılarımın içeriğini anlayan biri çıktı
”Her şeyi yaşamalı,yazmalıyız…
Sadece bir konuda yoğunlaşmak doğru değil.” demişsin ya işte budur…!!!
duygularımı hep en üst sınırlarda yaşıyorum..ya çok neşeli yada çok duygusal…içimden ne nasıl geliyorsa o an onları yazmak istiyorum sadece..ve öyle de yapıyorum…
yüreğine sağlık
anlayışına teşekkür
beğenmene ise sevindim
13 Aralık 2007 saat 16:06
off kuzen çok uyuzsunnnnn sen…
kızım damardan girilir mi böyle ya..
banner dedik,geldik baktık,yazıya takıldık iyi mi?
offf offfff offff
kocaman hıh larım sana gitsin bugün..
öpmüyorum bugün işte ..hıh.
14 Aralık 2007 saat 08:12
GÜNAYDIN EMELSENCİĞİM….
KALP, İNSANIN EN YAKIN CAN DOSTU SEVGİLİSİ, YAŞAMI PAYLAŞTIĞI YOLDAŞ İKİZİ İYİ GÜNDE KÖTÜ GÜNDE…
CANIM,BENİM BLOG ARTIK S.O.S VERİYOR O YÜZDEN YAZMAMA KARARI ALDIM SAYFAMDA…AMA,UMUTLARIMA YENİDENDE DİYEBİLİRİM YENİ BİR GÖNÜL SAYFAMDAN…
CANIM, BANA BIRAKTIĞIN YORUMUNU OKUYUNCA İÇİM ACIDI.HAYCAN DOSTLARININ ÖLÜMÜ..AH…BİLİYORUM ÇOK ACI…BENİM MUHABBET KUŞUM ÖLÜNCE BENDE DEDİM ASLA ALMAYACAĞIM BAŞKA CANLI DOST EVİME ÇOK ÜZÜLÜYORUM ÇOK DEMİŞTİM…AMA İŞTE, NASİPMİŞ HEDİYE YOLUYLA YİNE KUŞLANDIM BEN…ÖNCE Kİ, HASTA GELDİ Kİ ONCA GAYRETİME RAĞMEN ÖLDÜ…
AMAZON PAPAĞANDI…SONRA KUŞÇU KENDİNDEN HEDİYE BİR SULTAN PAPAĞAN GETİRİDİ BANA BENDE ALTI GÜNLÜK OLDU AMA BİRAZ YABANİ… 
ERKEK 3-4 AYLIK DEDİLER BANA, BİLGİ TOPLUYORUM RMRLSENCİĞİM, ÇÜNKİ, HİÇ BİR BİLGİM YOK…PAPAĞANIM NET E ÜYE OLDUM…BANA, İKİ HAFTA KAFESTEN ÇIKARMA DEDİLER, İÇİM GİDİYOR.
İŞTE BÖYLE YENİDEN, YENİDEN SULTANIMLA ANLAŞMAYA TANIŞMAYA ÇALIŞIYORUZ VELAKİN, ONUN GÖZÜ SOKAKTA, HALA FİRAR DENEMELERİ YAPIYOR.! BANA NE ZAMAN ALIŞIR NE ZAMAN ELİME GELİR BİLMEM.?
SABIR EDİYORUM..ALIŞACAKTIR EMİNİM…BUNLAR HAKKINDA BİLGİN VARSA PAYLAŞIRSAN SEVİNİRİM DOST AŞKIM…
SEVGİLERİMLE…İNCOŞ
14 Aralık 2007 saat 23:32
belki de sıkı sıkıya sarılmalarımızın, kendimizi bilerek veya bilmeden zincirlemelerimizin, feda etmelerimizin nedeni, kendimizi (farkında olmadan)koruyuştur.
bunu yapmayacak olsak, gök gürültüsü eşliğinde yağan yağmurun altına kendimizi tutmayacak olsak, fırtınadır belki bizi bekleyen… doludan korunmak için yağmura bile bile teslim olmasıdır bu ruhumuzun belki de!
28 Aralık 2007 saat 16:43
Selam, yazilarini bazen, firsat buldukca okuyorum. Bana göre hepsi bir birinden güzel ve isten yazilmis. Gözüme carpan siir, ve yazitlarisozden de alinti yapiyorum..
Saygilarimda