Sözün bittiği yerdeyim…Kilise çanları çalıyor etrafımda çığlık çığlığa…ki, ben yabancısıyım, tanımam bilmem kiliseyi de çanlarını da…bundandır belki üzüntüm…ait olmadığın sözlerin içerisine alıp bırakıyorlar ya kendi elleriyle; yabancı kopyanı da dikip karşına, armayı yüreğinin tam üstüne zamk gibi yapıştırıyorlar…İnsanoğlu bunlar; hani şu ”yüreği kaç para eder…!” hesabının üstünde çok düşünmeye gerek duyulmaması gerekenlerden…Ama kızıyor insan kendine…zamansız vurulunca kilit diline bir müddet karşı koyları izliyorsun öyle boş boş….birlikte geçtiğin yolların izlerini sayıyorsun tek tek…hangi adımda çivi batmış ayağına kestiremiyorsun….elini uzatıp hesapsızca önüne serdiklerine mi yanarsın, yoksa gerçekten hiçbirşey verememişliğin gerçeğiyle yüzleştiğine mi…? herşeyin adı yalnızca ‘’sevda” idi diye haykırsan ne olacak…onun adı çoktan konmuştur…yargısız infaza kurban gidersin ama yerin bellidir artık…meğer o kapıdan hiç girememişsin içeri….
Sözün bittiği yerdeyim…Kilise çanları çalıyor etrafımda…tanımam bilmem..kimse yormasın kendini, ait olmadığım toprağın izini sürmeyeceğim…yüreğimi de söküp attım yerinden…iki numara büyük geliyor artık bu bedene…verilen sözlerin adresi belli nasıl olsa…her tabelada yönünü şaşırdı, ezildi… geçti….bitti…üstüne hiç alakasız yenileri eklendi…ki ne zaman eklendi bende ki çiviler ayağımı acıtmaya başladı…yazık oldu…! daha uğrunda dökeceğim gözyaşlarım vardı, bile bile batsa da dikeni ellerime, kanasa da şu yüreğim, zamanı yine üçe bölecek, kırmızı güllerimi dizecektim yollara…şimdi duvarlar da başımın izleri duruyor…pişmanlığın resmi bu olsa gerek…zorla da olsa alıyor ve asıyorsun kendi ellerinle en sol üst köşeye…yüreğinin yerine…!
emeL
25 Ağustos 2007 saat 10:24
sözün bittiği bu yazı ise senin sözlerin hep biter ayak olsn emi emel
)
çok ii ….!
25 Ağustos 2007 saat 15:29
canım benim galiba seni yine birileri çok üzmüş yüreğin kanamış yine ve yazıya dökmüşsün yüreğini eline ve diline sağlık ama seni üzmesinler artık
25 Ağustos 2007 saat 19:13
hoş deniz sadece kendi yakasına vurur bizim yalıda..
örselenen duadır içinde akıp gidersin süzülerek incinmiliğine..
oysa gülümsemeler ne kadar çok yakışır sesine..
güler geçersin dediklerimi..
güler geçersin gecede..
26 Ağustos 2007 saat 03:54
MERHABA,
ZİYATETİME GELİP YORUM İLİŞTİRDİĞİNİ İÇİN MEMNUNİYETİMİ DİLE GETİRMEK İTEDİM SİZİN SAYFA TASARIMINIZ OLDUKÇA BEĞENDİM BANA DA YARDIMCI OLURSANIZ SEVİNİRİM. SEVGİLER…
26 Ağustos 2007 saat 05:31
canım yazını ailece pikniğe gitmek üzereyken okudum..enişte hadi ! diyor..öğretmen hanım şimdi okuldan geldi,sınavları var..efe uyuyor..falan filan…da bu yazıyı okuyupta yorum yazmadan da gidilirmiydi..canım bu bir iltifat değil ! gerçekten güzel yazıların..kutluyorum seni..öpüyorum hepinizi..
ün akşam babanı nihayet evde yakaladım….maşallah keyfi yerindeydi;))..onu görebildiğim için çok sevindim valla..
not
26 Ağustos 2007 saat 05:47
Foruma üye olamıyorum
Bu arada yüreğine sağlık…
26 Ağustos 2007 saat 10:41
sözün bittiği yer ancak bu kadar güzel ifade edilebilir…
seninle yakşalık duyguları paylaşıyorm bu yüzden olsa gerek kendimden çok şey buldum yazında…
sevgiyle kal
26 Ağustos 2007 saat 14:51
söz biter kuzen..
söylenecek en son söz de söylenilir.
ve o sözün bittiği yerde
senin de bir şeylerin biter içinde…
susarsın sadece..!
..
harika bir yazıydı kuzen..yüreğinden öpüyorum seni..
27 Ağustos 2007 saat 00:43
KANDİLİNİZİ KUTLUYOR ESENLİKLER DİLİYORUM
YUSUFEBB———–AYRICA YAZINADA BAYILDIM
27 Ağustos 2007 saat 02:30
SÖZ BİTER, BİTER DE SANA AİT OLMAYAN SÖZLERİN KARŞISINDA BİTER EMEL CAN…
İÇİMİZDE Kİ ÖZ VARLIĞIMIZA DAİR KELİMELER DOĞURGANDIR…HIIII…BELKİ BAZEN TATİLE ÇIKABİLİR BAKIM ADINA….
İNSANLARI RENCİDE ETMEK İSTEYENLERİN SÖZLERİNİ NE KADAR DA BAŞKA TARAFLARA ASMAK İSTESELERDE, O KELİMELER ENİNDE SONUNDA ÇIKTIĞI YERE DÖNER…
ÜZÜLME SEN CANIM….
SEN SENİ, SENDE Kİ SENİ HAKİKATLİ DOSTLARIN BİLİYOR YA….Kİ…SEN ÇOOOKTAAAN TEMİZLİK YAPMIŞSINDIR İÇİNDE….
SEVGİLERİMLE İNCOŞ
27 Ağustos 2007 saat 03:03
Kandilinizi ben de kutladım canı gönülden…
27 Ağustos 2007 saat 03:22
.birlikte geçtiğin yolların izlerini sayıyorsun tek tek…hangi adımda çivi batmış ayağına kestiremiyorsun
çok güzel sözler bunlar gerçekten o kadar güzel anlatmışsın ki geçmişi…
27 Ağustos 2007 saat 03:30
Bu yazımın bu kadar çok beğenilmesi beni çok mutlu etti..çünkü ben hem yazdım hem de defalarca okudum bittikten sonra…çok hissederek yazdım belki de ondan bu kadar beğenildi ve herkes kendinden bişiler buldu diye düşünüyorum…Önümüzdeki ay yerel bir gazetenin çıkaracağı bir dergide yazmaya başlayacağım Allah nasib ederse…sanırım ilk yazım bu olacak
)
sevgili polyanna, dediğin gibi ben beni ve bendeki hakiki dostlar beni biliyor bu yüzden içim rahat ama bazen sözler gerçekten acıtıyor insanın canını…acını hafifletmek ve paylaşmak içinse böyle yazıya döküyorsun sonra kelimeleri…
27 Ağustos 2007 saat 08:20
söz bitiyor sonra yüreğin baslıyor konusmaya. işte ondan sonra tanısan da tanımasan da gittiğin toprağa biten sözleri bırakıp gidebiliyorsun da konusan yürek hep seninle oluyor. yüreğin hiç susmasın deli dostum benim. senin yazıların derinimden geçip ilgili kelimeler en rahat yere kuruluyor. her cümlende bir kelime benimmiş gibi.
durma devam…
28 Ağustos 2007 saat 02:53
emelcim
daha güzel yazılamazdı..
için ,dışın gibi
az hüzün
çok sevda
28 Ağustos 2007 saat 05:28
bi de tepede ki resmine bayıldım