Yeni bir MİM olayı daha…Sevgili arkadaşım burraakk; Üç Kadın Üç Saygı konulu bir mim yollamış bana…Aslında bu konu bana göre fazlasıyla ayrınıtılı ve özel…Ben üç özel kadını alıp, anlatmak yerine genel olarak olayı işlemek istiyorum..Çünkü; kadınları ayrı ayrı sınıflandırmak istemiyorum..Her kadın bazı özelliklerle zaten kendi aralarında bir bütündür…Sadece bulundukları konum ve şartlar nedeniyle bunları farklı zamanlarda, farklı şekillerde ortaya koyarlar…
Peki nedir Kadın ve Kadın olmak?….Neden sadece bazı vasıflar biz kadınlara verilmiştir ve yüzyıllardır hep odak konusu olmayı başarmışlardır..İlginç yaratıklarız biz diye düşünmüşümdür hep…Biz bile kendimizi çözememişken bırakın karşı cinsi, onlar nasıl çözsün
(şaka tabii)
Allah biz kadınları yaratırken; biraz tuz biraz şeker ekmiş üzerimize…Canımız yandığında acı söyler; tatlıya bağlarız ya en nihayetinde..bundandır…Fiziksel olarak her ne kadar narin ve hassas görünsek de; malzemenin en değerlisi yalnızca biz kadınların yüreğinde kullanılmıştır…Değildir özü betondan; demir gibi sağlamdır ve en değerli demir biz kadınların doğasında vardır..Çıkarmak harcı değildir; her babayiğidin…Ve bu nedenle üç kadın üç saygı değil…Kadın =Saygıdır…
Her kadının yüreğinde vardır bir parça Elif olmak, Zübeyde olmak…Elif sürerken kağnısını; devraldı modern çağın kadını…bütün iç çatışmalarda, fiziksel ve sözsel saldırılarda sürüyor inadına inadına kağnısını…
Ve her ana bir Zübeyde ruhu taşır hücrelerinde… Bir Halide’ dir kendi haklarını savunması gerektiği zamanlarda…
Değiliz aslında;
Yunanlılar’a göre şeytani bir varlık, Romalılar’a göre fazladan bir yük!
Babil’de evcil bir hayvan, Hint’ de bir köle…!
Ruslar’da fahişe
İran’da karafatma..!
Dünya’nın hiçbir yerine kazıtmadık adımızı böyle…
Kadınız işte…anneliğimizle, savaşçılığımzla, dişiliğimiz ve çocuk yanımız ile..
Bütün kabahatimiz; elimizin hamuruna biraz mürekkep bulaştırdık biraz toprak…kalemde tuttuk, kazma, kürek, top ve tüfek!…
Anlaşılamadı nedensiz ağlamalarımız,
Sorgulanmadı hiç yorgunluklarımız…
Silinmedi çoğu kez gözpınarlarımız…
Yinede dikildi dimdik ayakta…Yılmadı tarih boyunca…Anne yüreği şefkatiyle sarıldı, çocuk yüreğiyle kucakladı…Demir gibi bir yürek hiçbir zaman bükülemedi…
Ve kadına saygının önemini bilenler her daim kazandı…Bütün uçurtma laflar biz kadınlara yakıştırılmış olsa da ‘’Kadınlar Çiçektir’’ ve solmaz kolay kolay hiçbir bulanık su da!…
emelSen
2 Mayıs 2008 saat 22:24
son sözle vurucu sonu söylemişsin aslında. kadın olmaktan ziyade kadın olmayı bilmek durumundayız biz. nasıl kadın olmayı bilmek. kadının bugüne kadar türlü tanımı yapıldı, çözülemeez, anlatılamaz gibi şeyler söylenip duruldu. ama aslında kadının tek bir dili var o da sevgi. sevgi kadının içindeki tüm kapıları açar.
çeşit çeşit değildir kadın tek tir aslında. özeldir, zekasıyla herkesi hayran bırakan, güzelliğiyle bakışları üzerine alan kadın… estetik anlayışın lideri..
kalemine sağlık canım.. çok güzel anlatmışsın bize bizi
2 Mayıs 2008 saat 23:21
Ben kadınları kendi çapımda iki türlü sınıflandırırım.etrafımdakileri bu sınıflara koymaya çalışırım.Ne istediğini bilen ve bilmeyenler.Ne istediğini bilenleri her zaman sevmişimdir.Onlarla geçim kolaydır.Ne istediğini bilmeyenler veya bildiğini sananlar her zaman tehlikelidir.Uzak durmaya çalışırım.Mecburen bulassam da sınır koyarım.Bu da benim bir erkek olarak kadın tanımım.Bu iki grup her şekilde karşınıza çıkabilir.Hatta aileden bile olabilir.Yani her siyasi görüşten,her akımdan hatta her dinden veya dinsiz,veya dindar farketmez.Bu şekilde olmayı da kadınlara ait duygulara bağlarım hep.Bir şeyler var kafamda ama neden bu şekilde olduklarını tam olarak çıkaramıyorum.Demek istediğim biraz saçma veya karışık durabilir ama bu şekilde düşünüyorum.
3 Mayıs 2008 saat 19:41
BU kadar güzel kadınları özetliyen bir yazı uzun zamandır okumamıştım.çok iyi bir anlatım yapmışsınız.paylaştığınız için teşekkür ederim.
4 Mayıs 2008 saat 11:10
kadını değerli kılan ve onunda kendini değerli görmesine neden olan şey; onu ve yaptıklarını anlayabilecek görüş enginliğine sahip gözlerdir…biz malesef uzun zamandır kadına bu gözle bakmayı bilemez olduk.
kadının saygıya en çok ihtiyaç duyduğu günümüzde;kimi zaman tv showlarına malzeme yaptık hatırlamak istemedikleri geçmişlerini anlatmaları için, kimi zaman da 2 parça kıyafetle podyumlarda yürüttük…
onlara bir özür borcumuz yok mu arkadaşlar….
6 Mayıs 2008 saat 11:39
Derin bir konu bu.
Böyle küçücük bir yorum köşesine sığdırılabilecek gibi değil.
kadının, sevgiye eşit olduğunu düşünenlerdenim ben de.
Analarımızda,bacılarımızda,eşlerimizde,velhasılı tüm kadınlarımızda tüm gerçekliği ile yakalayabildiğimiz sevgi ile eş anlamlıdırlar.
Kadın=Sevgi diyorum ben de…
7 Mayıs 2008 saat 10:31
her zamanki gibi akıcı ve anlatım zenginliği ile dolu bir yazı…
mutlu neşeli günler dileklerimle…
blogunu zevkle izliyorum
8 Mayıs 2008 saat 20:56
Çok güzel bir yazı olmuş. Kadına saygı duymasını bilenler gerçekten kazanırlar,hep hatırlatmak gerek.