May 06

Bütün sözcükler ezik kalıyor yüreğinin karşısında
Kendini paralıyor
Hırpalıyor da yetmiyor hiçbiri seni anlatmaya…
Yıkıldı bütün krallıklar yüreğimden
Terk eyledim kanayan yaralarımı ardımda
Esaretimin bağı çözüldü
Prangalarımı astım eski viran bir gönül kasabasına…
Hürriyet senin gözpınarlarında
Yoluma döktüğün sabır taşlarının arasında
Dokunmak zoruma gitmiyor
Elimi atıyorum her bir taşın altına
Yıkılan krallıkların yerine
Yeni bir cumhuriyet kuruyorum ikimizin adına…
Gönül bahçemde bütün güller tomurcuk
Sarmaşıklar dolanıyor duvarlarıma
Yeşili ekip biçiyorum yolumuza
Bana cennetimi geri veren yüreğimin sırdaşına…
emelSen


6 Mayıs 2008 saat 22:16
kaleminin ucuna sağlık
kelime ahenkine
:=)
öptüm
7 Mayıs 2008 saat 12:09
umut dolu güzel bir emelsen şiiri.

çöz şimdi duygularını, kendini rüzgarın estiği yöne doğru serbest bırak. herşeyin en iyisi olacağına inan. bana dediğin gibi.
kalemine sapğlık canım
7 Mayıs 2008 saat 15:08
cok sevdim ben bu siiri

tebrik ederim