Bu kadar gamsız değil elbet yüreğimiz…arada saklarız, örteriz üstünü gülümseten cümlelerle…ki bütün gaye; bizim hüznümüz bilir haddini !…diyebilmektir…herkesin yüreğinde vardır bir çizik, bir ur…kim diyebilir ki hasarsız birinci elden sıfır!!!!…bazen uyuyan bir yarayı kanatırız bilerek ya da bilmeyerek…varınca farkına af niyetine ani geçişler yerini bulur hüzün kokan kelimelerimizin arasında…

Önemlidir hüznünü sevmek…ve dibine kadar benimdir deyip sahip çıkabilmek….kolaydır dışardan seyretmek ya da okumak…ve ahkam!!! kesmek….”ben buyum” diyemedikten sonra; zordur sevdirmek ve anlatabilmek en derinlerinizdeki hicranınızı….

Nasıl da oyunuyor kelimeler bizimle… Devamı »