Yorar insanı hayat…önce ruhuna dokunur iz sürer iz bırakır…en afillisinden acılar bırakır; yürek darp izleriyle hüküm sürer hayata…kimi izlerini gizler, kimi serer…hani bazen kulaklarınızı çınlatan kahkahalar olur; böyle ansızın yüksek volume eşliğinde tırmalar bi taraflarınızı….sonra eşlik edersiniz farkında olmadan siz de o kahkahalara…. yüzü peçeli bir hatun gizlenir parantez aralarına…bastırdığı acısını bastıramadığı kahkahasıyla suratınıza fırlatır…bazen göremediklerimizde gizlidir gerçekler..ama kimse sevmez kendi gerçeğini…sevmez yüzü yaralı yüreğini…hep bir havalar, takıntılar, göstermelik edalar Devamı »