Nis 17

Göz kapaklarına vurunca kilit
Ruhunu emanet edersin içindeki serseriye
Alır başını gidersin yağmurlar şehrine
Sarılırsın
Susarsın
Kelimelerin sanık sandalyesinde,
Söz verilmeyi bekler sessizce…
Müdafaa yüreğindir
Susmaz artık sevdiğinin gözlerinde…

 İyot kokusu siniyor saçlarıma,
Ve alabildiğine yeşile bürünüyor gözlerim…
Ne fark eder hangi şehrin toprağında iz sürdüğümüz…
Ne fark eder havası baharmış, kışmış soluduğumuz yerlerin…
Yürekler bir
Biz aynı Ay a bakmıyor muyuz?…
 

emelSen