Aman Allah’ım içerde harp var!…Paldır huldur, haldır huldur, şangır şungur, tangır tungur!…..kırıp döküyorlar, belli ki oyuncak sanıyorlar!…

Şşşşşşşşşşşşşşştttttttttttt……Yaaaaaa….vaaaaşşş…caaaaaaaaaaaaaa

Sıyrılıyorum aradan!

Gürültüye gelemem

Boş laf kalabalığını sevmem

Sol yanımda DURAK levhası çakılı değil

İyi niyetlerimde dinlendiremem…

Kocaman bir çocuğum ben, yüreğimi kırıp döktürtemem!

Şükür Allah’ım akıllandım

Kapıyı bu kez açık bırakmadım!….

(Fazla cereyan bünyeye zarar…Kapatmak lazım fazla kapıları)

- oyuncak dükkanı değil  burası!

-

-höööyytttt !

-

-yanlış adres kardeşiim yanlış adreeesss !!!!!!!!!

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: adres, Allah, bünye, cereyan, dükkan, durak, gürültü, kalabalık, kapı, kardeş, laf, levha, oyuncak, şangır

Bazen iyi oluyor suskun, uslu bir çocuğun birden bire başkaldırması kendine…nasıl başkadır ruhunu güz bozumlarına uğratmak; küfrünü bu kez sadece kendine sallamak…titretmek, sarsmak ve bir tokat atmak!….

hayat geçiyorken yanıbaşından; ve arada savuruyorken rüzgarıyla saçlarını yüzüne, bil ki yaşayan bir ölüsündür de farkın farkında değilsindir…

‘’Heyhaaat’’ların birikmiş heybende…enerjin tükenmiş sürünüyor yerlerde…ve yalvaran gözlerle bakıyor sana içindeki çocuk….

Bir umut…

bir gülüş…

bir söz…de….mi yetmiyor gözlerini açmaya tekrar dünyaya….

Oysa biz ağlayarak almıştık ilk nefesimizi ve ağlamaların tadına vararak öğrendik gülmeleri…

Kızmalı insan bazen kendine..vazgeçmeli içine sindiremediği her şeyden; kendinden geçmeden!…

Heyhaatları çıkarıyorum heybemden; salıyorum gökyüzüne..yüreğime batan bütün darbelerin acısına aldırmadan….

Uzun zaman olmuş.. Devamını okuyun »

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: ağlamak, akranlık, çocuk, el, fark, gamze, gökyüzü, göz, gözyaşı, GÜL, güz, Hayat, heybe, heyhat, kapı, kilit, küfür, mavi, meydan, nefes, öfke, özlem, ruh, rüzgar, saç, sarsmak, tokat, umut, uslu, yürek, zaman

Sardı beni güncel yazı denemelerim..şiir de duygusallığı işlemeyi seviyorum daha çok…hatta öyle ki dibe vuracak kadar işliyorum içine, o zaman da fazla bunalım oluyor…bu aralar hiç o kadar duygusal değilim..olsam da hooop hemen kapı dışarı…sıkıldım bıktım yaw…ruhumu esir aldı sanki..istemiyiiiimmmmm kederleri, hüznü…ve de verenleri!…

Hayatımızda biz fakında olsak da olmasak da belli geçiş dönemleri vardır…dönem gelir; girersin içine, öyle yoğun yaşarsın ki ama hüzünlü ama neşeli…ben buna dönem ödevi derim…ya geçersin ya da kalırsın…sık sık imtihana tutulursun…bir bakarsın ki üç yanlış sürekli bir doğrunun bacağından tavana asıyor ve kalmıyor hiçbir doğru….yırtar atarsın…anlarsın nerede nasıl hata/lar yaptığını…’’satayım anasını’’ der,

Sil baştan başlarsın her şeye…ve yine yeni yeniden başlar bir dönem dahaJ…

Değmiyor hayat gereksiz kişi ya da kişilere gözyaşı dökmeye

Değmiyor hiç birşey üzülmeye kendinden geçmeye!…

Ve değmiyor doğrularını heba etmeye onlarca yanlış uğruna…

Aslında geçmiyor hiçbir Devamını okuyun »

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: AF, akıl, bahar, dönem, duygu, Hayat, hüzün, kapı, keder, kelebek, neşe, ödev, sabır, Şiir, yaş, yaşam, yürek