Yürümeden bitmez yol…zift kokulu asfalta bulanmadan ayakların,  kedere caka satamazsın…baş koyduğun her yol emek ister, emeklemeden adım atmayı öğrenemezsin ya! koşmak için bu acelen neye, nereye?
Sabır fırından yeni çıkmış bir somun ekmek; önce kokusuyla avunacaksın ki ağzın yanmasın!
Hürmetler HAYAT!…
Defolu bütün düşünceler
Falso vermiş hareketler
Yamalı tekrarlar ilk senin elinden geçiyor da sınıf geçiyoruz ite kaka…

On adım sonrası bir durak
Olmasa kaderde kötürüm  olmak da var
Arada MoLaLaR  gelip yerleşmese baş köşeye
Düşünceler defolu çıkacak…
Koşmadan ağır adımlarla yürümeyi öğretiyor yaşanılanlar
Bir somun ekmeğin kokusuyla ağzımıza KİLİT VURDUK
Yol bitmedi!…
Nakaratlardan pay çıkartılacak…
Hürmetler HAYAT!…
Çok yol aldım…bilirim kapın hep açık
Biraz toza,  biraz ağa bulanmış odamın duvarları
Söyleyecek cümlelerim var
Her zamanki gibi yine yüreğim konuşacak…!
                                             ….bitmeyecek….

                                                     emelSen

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: asfalt, ayak, baş, caka, defo, durak, ekder, ekmek, emek, emeklemek, falso, fırın, Hayat, hürmet, kilit, koku, mola, nakarat, pay, sabır, sınıf, somun, toz, yama, yol, yürek, zift

Yalnızlık eski bir sandıktır tavan arasına itilip kakılmış…toza bulamaktır elini, yüzünü de kilidini hep gizlemektir komodinin sağ alt çekmecesinde…gecesi zifir; gündüzü süzme ışıktır eskimiş yüzüne düşen…en çok sevilen ama yüzüne hiç bakılmak istenmeyendir…korkudur…ve bazen ayak sesidir yalnızca beklediği…duyduğu bütün seslere küsen sabır aynasıdır sahibine…

şarkılarda avaz
aşıkta yoldaş
maşukta iki bilinmeyenli denklemdir…
yazana yaren
yazdırana muğberdir…
bir otobüs camında,yatağın bir ucunda, sessiz kaldıramların soğuk kollarında rastlamak mümkündür….ve her beşerin mutlak ”vardır” dediği yüreğinin odalarında…oysa odalar kaldı hep alt katlarda….onun yeri yüzüne bakılmayan, terk-i tavan arasında…yürek hanesinin yüzü yıldızlara ve umuda çalan gri mavi bakışlarında….
satsan beş para etmez!… Devamını okuyun »

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: aşık, çekmece, çığlık, duvar, gece, gri, hane, ihanet, ışık, kaldırım, kilit, komodin, kuş, maşuk, mavi, muğber, oda, otobüs, sandık, süzme, tavan, yalnız, yalnızlık, yatak, yıldız, yürek, zifir

Bazen iyi oluyor suskun, uslu bir çocuğun birden bire başkaldırması kendine…nasıl başkadır ruhunu güz bozumlarına uğratmak; küfrünü bu kez sadece kendine sallamak…titretmek, sarsmak ve bir tokat atmak!….

hayat geçiyorken yanıbaşından; ve arada savuruyorken rüzgarıyla saçlarını yüzüne, bil ki yaşayan bir ölüsündür de farkın farkında değilsindir…

‘’Heyhaaat’’ların birikmiş heybende…enerjin tükenmiş sürünüyor yerlerde…ve yalvaran gözlerle bakıyor sana içindeki çocuk….

Bir umut…

bir gülüş…

bir söz…de….mi yetmiyor gözlerini açmaya tekrar dünyaya….

Oysa biz ağlayarak almıştık ilk nefesimizi ve ağlamaların tadına vararak öğrendik gülmeleri…

Kızmalı insan bazen kendine..vazgeçmeli içine sindiremediği her şeyden; kendinden geçmeden!…

Heyhaatları çıkarıyorum heybemden; salıyorum gökyüzüne..yüreğime batan bütün darbelerin acısına aldırmadan….

Uzun zaman olmuş.. Devamını okuyun »

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: ağlamak, akranlık, çocuk, el, fark, gamze, gökyüzü, göz, gözyaşı, GÜL, güz, Hayat, heybe, heyhat, kapı, kilit, küfür, mavi, meydan, nefes, öfke, özlem, ruh, rüzgar, saç, sarsmak, tokat, umut, uslu, yürek, zaman

Göz kapaklarına vurunca kilit
Ruhunu emanet edersin içindeki serseriye
Alır başını gidersin yağmurlar şehrine
Sarılırsın
Susarsın
Kelimelerin sanık sandalyesinde,
Söz verilmeyi bekler sessizce…
Müdafaa yüreğindir
Susmaz artık sevdiğinin gözlerinde…

 İyot kokusu siniyor saçlarıma,
Ve alabildiğine yeşile bürünüyor gözlerim…
Ne fark eder hangi şehrin toprağında iz sürdüğümüz…
Ne fark eder havası baharmış, kışmış soluduğumuz yerlerin…
Yürekler bir
Biz aynı Ay a bakmıyor muyuz?…
 

emelSen

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: , Ay, bahar, emanet, göz, hava, iyot, iz, kelime, kilit, kış, müdafaa, ruh, sandalye, sanık, şehir, serseri, toprak, yağmur, yürek

Şimdi şu dakika ağlamalıyım
günlerdir tutsak ettiğim gözyaşlarım
gülümsemelerimin yolunu kesmeli…
nasıl dalgalara yenik düştüysem günün birinde
nasıl başımı eğip kendimi ezip geçtiysem
ve yüzlerce yalanı
bile bile
sindire sindire
senden alıp kendime söylediysem
ve kandıysam
bütün yalan kokan gerçeklere
işte şimdi ruhum suretini fırlatıyor
ve kabuk değiştiriyor yüreğim
sancılı zamanların küskün vakitlerinde….
ağlasam sanıyorum ki bütün bu kabus bitecek
kendimle hesaplaşmalarım beni azat edecek
bütün maskeler düşecek ve gözyaşı ekeceğim yüreğine
sebepsiz değil kızgınlıklarım
öfkem bir bavul dolusu kilit kapımda
ağlasam açılacak kilit
işte o zaman sen ektiklerini biçeceksin yolumda…
geç bile kalmışım
şimdi…. şu vakit ağlamalıyım!….
geç kalınmış bir gözyaşım var
kendimden alacaklıyım
değmezse eğer
düşmezse yanaklarıma
uykularım haram olur yarınlarıma….
                                     emelSen

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: azat, gözyaşı, kilit, maskeöfke, ruh, sitem, tutsak, vakit, yalan, yürek