Ara 20

20 Aralık 2005….Ameliyattan çıkmış; yoğun bakım odasında dinlenmeye alınmıştım…vücudumda inanılmaz acılar vardı…parmağımı kıpırdatsam; bütün vücuduma bıçaklar saplanıyordu sanki…ama ben inatla, sabırla bir an önce odama alınıp, 9aylık hasretliğin bitmesini arzu ediyordum…
Nasıl bir şeydi acaba? Kime benziyordu…sağlıklı mıydı? Ya saçları, gözleri….? En çok da kokusu…?
‘’ hemşire hanım ne zaman bitecek bu eziyet? Ben gerçekten iyiyim…yaptığınız iğne ağrılarımı dindirdi…üstelik tansiyonumda normal…herşey yolunda….odama alın artık beni ‘’
Bir an önce koklamak Devamı »
Mar 13

”annneeee gookuyooo” diye her akşam yanıma gelen minik prensesimin tek derdi bu aralar gece havlayan köpekler
… ne hikmetse bu havhavlar gündüzleri pek şirin geliyorken miniğime, geceleri öcüüü kesiliyorlar gözünde… gündüz severim, gece tırsarım hesabı…
şimdi bizim eve çok yakın bir cafeterya var…arada anneanneyide alıp çocuklarla birlikte hava almaya, çay kahve muhabbetine oraya gideriz…cafenin müdavimi hatta demirbaşı bir de ”mavi” adında yavru bir sibirya kurdumuz var…benim çocuklar onun için çıldırıyorlar…yemeklerimiz bile ”hadi bak maviye gideceğiz” bahaneleriyle yeniliyor çoğu zaman…bir kaşık bir kaşık diye diye mavi aşkına Devamı »
Son Yorumlar