Üstünü kapattığımız bütün gerçekler üşüyor…yalan renginde kılıflarımız…ondan arada gözümüze inen perdeler beyaz…Hani bazen…..susarım (ız)…Sanma ki yüreğime sunduklarına kanarım…! Duymaktan korktuğum cümlelerin gözüne bez bağlar, körebe oynatırım…

karbon kağıdı arasına sıkışmış bende ki çok bilinmeyenli denklemler

aslını sormak cesaret ister

ve cesaret bazen kaybetmekten geçer….

suret-i saftır görünen yanımın

ve birgün saf dışı kalacak sabreden tarafım…!

neden yastık altında hep kelimeler

AsL oLan yürektir…!

ve neden önemsenmez gerçek değerler….

farkındayım

ü-Şü-yoR sende ki sözLer….

                             emelSen

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: körebe, renk, yalan, yastık