”annneeee gookuyooo” diye her akşam yanıma gelen minik prensesimin tek derdi bu aralar gece havlayan köpekler… ne hikmetse bu havhavlar gündüzleri pek şirin geliyorken miniğime, geceleri öcüüü kesiliyorlar gözünde… gündüz severim, gece tırsarım hesabı…

şimdi bizim eve çok yakın bir cafeterya var…arada anneanneyide alıp çocuklarla birlikte hava almaya, çay kahve muhabbetine oraya gideriz…cafenin müdavimi hatta demirbaşı bir de ”mavi” adında yavru bir sibirya kurdumuz var…benim çocuklar onun için çıldırıyorlar…yemeklerimiz bile ”hadi bak maviye gideceğiz” bahaneleriyle yeniliyor çoğu zaman…bir kaşık bir kaşık diye diye mavi aşkına Devamı »