Biraz da hüznü alalım sahneye..uzun zamandır kapı dışarı edilen bir garip hüznümüzü…öyle ya; hüzün gariptir aslında…çok da sevilmez ama vazgeçilmez de ondan…çünkü o iyi bir arkadaştır…yalnızlığın kankası !
Nerde görülmüş soğuk ve sıcağın iç içe hali…buz gibidir elleri ama sardımı insanı hissedersin ateşini…feryat eden çığlık çığlığa bütün sesli harflerin dansını…
Yatağında
Yanağında
Yanında….
Hüzün herkesin koynunda….

Hüzünsel Vedalar

Şimdi ben yıkandım ya sonbahar yağmurlarında
Attım ya seni derinliklerimden
Söktüm ya bütün yamaları
Arındım velhasıl !
Ama atamadım hüznümü
Ardıma sakladım Devamı »