Nis 25

Gerek yok çayır çimen gezip aramaya bulmaya…seyyah olmaya yok hacet!…zaten ilk bindiğimiz otobüs indirmemiş miydi bizi vakitli, vakitsiz yalnızlar durağına…bu ‘’yalnızlık’’ arabesk cümlelerin yakıştırdığı öksüz değil, yetim hiç değil….herkesin tek bir sahibi var; bazen dalıp gitsek de bu dünya aleminin içine…O her daim yüreğimizin içinde bir ses, bir anımsama bekler yalnızca….unutmaya ne hacet!

Duygular bulur elbet yolunu…bazen sıkışsa da yüreğin bir köşesine…sabır girer devreye…korkutmadan, ürkütmeden sinersin bir köşeye, beklersin gece örtecek üstünü güneşle ve her umut mutlaka doğar yeni bir günle…kaybettiklerini, kazandıklarının yerine koymadan dolmayacak testin…bu kez savurmadan, israf etmeden damla damla akıtacaksın yoluna….

Kaybetmek her doğanın alnına yazılmış…ki…bilemezdik elimizdekilerin kıymetini…sabrı yanına yaren eylemiş Mevlam, yalnızlık dokunmasın yüreğimize diye…

Alın dediğin bir karış, yazısına razıyız!…

Ömür dediğin üç vakit, ölüp ölüp Devamını okuyun »

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Nis 19

Gördüğüm her suret, işittiğim her ses ve dokunabildiğim her yürek yaralı!…sanıyoruz ki etten kemikten ibaret varlığımız…ve her kahkahanın altında onu tetikleyen ne sızılar var…bilinmez…
Yaralı/yız aşktan yana….
Aşk cakasını satıyor şimdi sol yanı kanayanlara!…
Ve ne kadar çok mahkum; o kadar çok itibar!…
İtibar-i zalimin sahipsiz yetimleriyiz….kanmasa şu yürekler, kanamasa sonrasında…
Ne kadar çok yetim; o kadar çok kimsesizlik  cirit atıyor ortalıkta…
Ortalık kan revan!…sessiz çığlıklar çarpıyor da uzay boşluğuna, duymuyor Mevlamdan başka!…
Aşk prangalar vurdu yüreğimize….bal damlarken dilinden gözyaşını katık etti soframıza…
Ah ne çok kandık
Ne çok yaralandık
Aklımıza yol verdik
Sol yanımıza abandık
Ortalık yaralı kaynıyor; SOL YANINDAN YANIP YAKILMAKTA!…

                                                       emelSen

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Mar 20

Şimdi ben balıklama dalmalıyım lafın ortasına
Sözün başladığı yeri adam yerine koymadan
Adam gibi laflar etmeliyim….
Ne kadar yetim bıraktığımız cümle varsa hesap sormayı bekleyen
Yüzsüzlüğümüzü de alıp
Dikilmeliyiz karşısına….
Hani bazen bir şarkının sızlayan nağmesinde
Düşersin aklıma
Ya da gelen her baharın gizli bahçesinde
Kokun tüter burnumda
Öyle çok hüzünlü laflar etmeyeceğim
Keşkelerimizi de yük etmedim yanımda
Üstüne basa basa taş oluyor yürek bir vakit sonra
Ve benim güneşim yönünü şaşırıyor
Farketmiyor doğudan ya da batıdan düşmüş yoluma
Sen içime işlemişsin
Darılmaz hiçbir mevsim bana
Biz onlarca mevsimin sırtında taşıdık aşkı
Epey yük aldık
Yol alamasak da kendi adımıza!…
Lafın başını çoktan kaçırdık
Anlayamadan ne olduğunu…
Üç noktalarla keşkelerin arasında
Ve ortasında yaşanmaya mahkum ya
Şimdi ben balıklama dalıyorum lafın ortasına
Söze gerek yok
Arada gün yüzüne çıkıyor
Adam gibi bir SEVDA!…
 
                           emelSen

 

admin tarafından yazılmıştır \\ etiketler: , , , , , , , , ,