Hayatta ki en önemli zenginliğin, dostluk olduğunu bugünlerde çok daha iyi anladım….Arkadaşmış, sevgiliymiş ya da aile; bunların da hayatımızda ki yeri hiç şüphesiz tartışılmaz ama yüreğin kanasa en önce dostun varsa koşuyor yanına…yaralarını sarmak, kuruyan boğazına bir yudum su vermek için kendi elleriyle, herkezden önce onlar yanında bitiyorlar…dedim ya, bunu bugünlerde daha iyi anladım…ne mutlu bana ki, hayatımda  ailemden sonra, ki yerine göre onlardan bile önce koşan üç tane dostum var…Sevgili Gülçin, Zekiye ve Oğuz….Sizler benim hayatta ki tek gerçek dostlarımsınız….Ne zaman bir sıkıntım olsa yüreğime hep su serptiniz….ağlarken bile beni kahkahalara boğup gözümdeki yaşları sildiniz…ve bıkmadan usanmadan benimle uğraştınız…biliyorum ki, arkadaşlar sıkıntınız olmadığında yanınızda olur ama dostlar sıkıntınız olduğunda yanınıza koşar ve daima size huzur vermeye çalışırlar….Yerine göre hatalarımı örtüp yoluma ışık tutan bu üç insana burdan teşekkür etmek istedim…ne yapsam sizin için azdır…çünkü bana değerli olduğumu her daim hissettirdiniz…

Sevgili Gülçin ; hiç durmadan saatlerce beni dinlediğin zamanları biliyorum…ağlarken de gülerken de hep varlığını yanımda buldum…seninle kurduğumuz o çok güzel hayallerin birgün gerçekleşmesini inan çok istiyorum…yüreğimiz o kadar bir ki iyi olmadığımı hissettiğin anda o yürekten desteğini buldum yüreğimde.ayrı şehirlerde olsak da gecenin bir vakti attığın o telefon mesajların bile gerçek dostum olduğunu hatırlattı bana…Blogcu da tanışıp, aylar sonra o ilk otobüs terminalindeki karşılaşmamızı asla unutmayacağım…sanki yıllardır tanıyor gibiydik birbirimizi hatırlıyor musun )

Sevgili Zekiye; sen benim tam 15 yıllık dostumsun…en acemi, en toy zamanlarımızı birlikte yaşadık…tebeşir kokan o tozlu okul yıllarında aynı sıraları paylaştık…yeri geldi ayrı şehirlere düştük ama hiç kopmadık….en mutlu günlerimde de en sıkıntılı zamanlarımda da yine hep sen vardın yanımda….lise de aynı fabrika da staj yaparken geçirdiğimiz o eğlenceli günler hala aklımda…benim dik kafalı, inatçı kişiliğimle az uğraşmadın biliyorum…ne olursa olsun beni bir kardeşten bir arkadaştan öte gördüğünü hep hissettirdin bana..yüreğin hep benimle oldu ….

Ve Sevgili Oğuz, şu net dünyasında neredeyse sağ kolum oldun benim…forum da başım sıkışsa, ki az çökertmedim kendi forumumu biliyorsun; bi ”oğuuuuuuzzzz” diye haykırmam yetiyordu ) bıkmadan usanmadan ve asla isyan etmeden her zaman yardımıma koştun…hem yardım ettin hem de çok şey öğrettin….ve asla benden fikirlerini esirgemedin…pozitif enerjinle ve hayata bakış açınla her daim birşeyler kattın bana…”geçmişi unut, geleceği düşünme bugününü yaşa” sloganını bir mıh gibi işledin beynime ) insanın tek birşeye odaklanmayıp , etrafında da  güzelliklerin olduğunu ve farketmesi gerektiğini, hayatı dolu dolu sadece ve sadece gülümseyerek yaşaması gerektiğini hatırlattın daima bana…”önce ben!” diyebilmeyi öğrettiğin için teşkkürler…

Sizler iyi ki varsınız…ve sizin de her daim ”iyi ki varsın emel” demeniz bana ne kadar şanslı biri olduğumu hatırlatıyor…herşey gelir geçer ama dostluklar bitmez, bir ömür boyu sürer…inanıyorum dostluğumuz asla bitmeyecek…ve geceleri başımı yastığa koyduğum zaman bir yerlerde üç güzel yüreğin var olduğunu , her zaman benimle olacaklarını biliyorum….huzur veren üç güzel dost, yüreğim her zaman sizinle )

HAYATTA GERÇEK DOSTLARI BULABİLMENİZ DİLEĞİYLE….

admin tarafından yazılmıştır