Bazen iyi oluyor suskun, uslu bir çocuğun birden bire başkaldırması kendine…nasıl başkadır ruhunu güz bozumlarına uğratmak; küfrünü bu kez sadece kendine sallamak…titretmek, sarsmak ve bir tokat atmak!….
hayat geçiyorken yanıbaşından; ve arada savuruyorken rüzgarıyla saçlarını yüzüne, bil ki yaşayan bir ölüsündür de farkın farkında değilsindir…
‘’Heyhaaat’’ların birikmiş heybende…enerjin tükenmiş sürünüyor yerlerde…ve yalvaran gözlerle bakıyor sana içindeki çocuk….
Bir umut…
bir gülüş…
bir söz…de….mi yetmiyor gözlerini açmaya tekrar dünyaya….
Oysa biz ağlayarak almıştık ilk nefesimizi ve ağlamaların tadına vararak öğrendik gülmeleri…
Kızmalı insan bazen kendine..vazgeçmeli içine sindiremediği her şeyden; kendinden geçmeden!…
Heyhaatları çıkarıyorum heybemden; salıyorum gökyüzüne..yüreğime batan bütün darbelerin acısına aldırmadan….
Uzun zaman olmuş..yeni farkediyorum gökyüzünün mavi gamzelerini; yırtarcasına karanlıkları, açıyorum bütün kilitli kapıları….
Küfür sövmek değil bazen
Söylenmektir
Meydan okuyup başkaldırmaktır kendine
Uyandırmak ruhu
Gözlerini açmak yeniden dünyaya
Ve kaybolmak yeni umutlarda…..
Ağla şimdi ağlayabildiğin kadar
Kus içinde biriktirdiğin bütün öfkeleri…
Gül dikiyordu yokluğunda eller
Bilmediğin yerlerde seni bekliyor umuda özlemler…
emelSen
22 Nisan 2008 saat 16:34
Bu gün Nisan’ın 22 si…Yarın da otomatikman 23 oluyor…
Bayram yani…
Kaç yaşına gelirse gelsin insan,asla unutamadığı günlerin sene-i devriyesi…
İlk okulda süslediğimiz sınıf pencerem gelir hep aklıma nedense 23 Nisan dendiğinde.
Küçücük pencerelerdi ve dış kısmında da yere paralel uzanan kalın demirler vardı.
Süsleyince sınıf kap karanlık olurdu.
Neyse…
Bırakalım eski günlri de,günümüze gelelim…
Yarın prenses bayrama katılacak,anne babası da heyecanla onu izleyecek.
Bırak böyle karamsar yazıları da,
bu güzellikleri,bu heyecanları yaz diyorum ben…
Şimdi hüzün zamanı değil…
@emelsen
biz erken kutladık bu yıl çocuk bayramını..dün kutladık okulda…her ne kadar güneş beynimizi yediyse de güzeldi 
…
şükür ki, karamsar değilim aksine çok neşeliyim bu aralar..ama hüznü yazmayı daha çok seviyorum sevgili uzakdost..yazı biraz gecenin geç saatlerine kalınca hüznü ağırladık sayfamızda…geçen yıl 23Nisan da yazmış, karalamıştım kendimce birşeyler ama bu yıl istemedim nedense…gelmedi içimden…içimden ne geliyorsa onu yazmayı seviyorum…yazmaktan daha çok yaşadım bu yıl 23 Nisan ı
22 Nisan 2008 saat 22:29
bazen !
22 Nisan 2008 saat 22:51
Çocuklarının (yaww tek miydi yoksa, herkesi kendim gibi sanıyorum
) 23 Nisan ının kutluyorum Emeelll..öpüyorum da 
23 Nisan 2008 saat 14:41
belki yeşil bir zeytin tanesiydin onun düşlerinde,
gece uykularını bölen susuzluktu yokluğun…
kanarcasına içilen…