Yalnızlık eski bir sandıktır tavan arasına itilip kakılmış…toza bulamaktır elini, yüzünü de kilidini hep gizlemektir komodinin sağ alt çekmecesinde…gecesi zifir; gündüzü süzme ışıktır eskimiş yüzüne düşen…en çok sevilen ama yüzüne hiç bakılmak istenmeyendir…korkudur…ve bazen ayak sesidir yalnızca beklediği…duyduğu bütün seslere küsen sabır aynasıdır sahibine…
şarkılarda avaz
aşıkta yoldaş
maşukta iki bilinmeyenli denklemdir…
yazana yaren
yazdırana muğberdir…
bir otobüs camında,yatağın bir ucunda, sessiz kaldıramların soğuk kollarında rastlamak mümkündür….ve her beşerin mutlak ”vardır” dediği yüreğinin odalarında…oysa odalar kaldı hep alt katlarda….onun yeri yüzüne bakılmayan, terk-i tavan arasında…yürek hanesinin yüzü yıldızlara ve umuda çalan gri mavi bakışlarında….
satsan beş para etmez!…
alsan yüzüne bakılmaz!…
ihaneti hiç bilmez…
sersemliğin vurunca kendini yollara
girer sessizce koynuna…
değmeden eli tenine
hapseder kendini yüreğinin odalarına…
ve birlikte dinlersiniz sessizliğin çığlıklarını
duvarlar yıkılırken başınıza…
Her insan en çok?…. sarılır yalnızlığına…
emelSen
8 Mayıs 2008 saat 07:53
Önce bir yağmur yağar ıslanırsınız boydan boya
sonra yağmurlar tükenir,
kupkuru bir mevsime karışırsınız acımasızca
yüreğiniz başlar kurak topraklar gibi çatlamaya
sözler anlamsızlaşır, karışır bir muammaya
ve bir gün bir meçhulün kıyısında
teslim oluverirsiniz yalnızlığınıza…
Her insan biraz yalnızdır; en deli sevdayı da yaşasa, en kalabalık ortamların adamıda olsa, tüm hayatı baharıda andırsa yalnızdır.
8 Mayıs 2008 saat 13:23
Hımmmm!…
Bu kez de yanlızlığı dolamışsın parmağına,
kendi üslubunca, kendi sevimliliğin ile dile getirmişsin.
Okuduk,düşündük,özümsedik cümlelerini.
İçinde kendimizden bir şeyler bulmadık mı?
Bulduk elbet…
Aldık,yerleştirdik gönlümüze,kabul ettik…
Günü,zamanı,mekanı geldiğinde,çıkarıp kullanacağız.
Yalnızlık,
kişiye göre değişen bir olgu aslında.
Kimi kalabalıklarda yalnız hisseder kendini, kimi yalnızlıklarında kalabalıklaşır…
Ben galiba bu ikinci şıktanım…
Kimi mutluluğu yakalar yanlızlıklarında, kimisi acının en büyüğünü yaşar…
Yanlızlıkları anlatmak zordur…
Çokça da anlatmaya gerek yoktur.
Her birimizin hayatımızın önemli bir bölümünü kapsamıyor mu zaten?
Önemli olan vuslatında mutluluk güneşlerinin doğabilmesidir.
Diliyorum,
tüm yalnızlıklar,
güzelliklerle sonuçlansın.
Yalnızlık sadece Allah’a mahsustur çünkü.
11 Mayıs 2008 saat 00:22
canım kuzenimmmmm…
anneler günün kutlu olsun canımın içi…
bol bol öpüldün.
sevgiler,selamlar