Şub 02
Üstünü kapattığımız bütün gerçekler üşüyor…yalan renginde kılıflarımız…ondan arada gözümüze inen perdeler beyaz…Hani bazen…..susarım (ız)…Sanma ki yüreğime sunduklarına kanarım…! Duymaktan korktuğum cümlelerin gözüne bez bağlar, körebe oynatırım…
karbon kağıdı arasına sıkışmış bende ki çok bilinmeyenli denklemler
aslını sormak cesaret ister
ve cesaret bazen kaybetmekten geçer….
suret-i saftır görünen yanımın
ve birgün saf dışı kalacak sabreden tarafım…!
neden yastık altında hep kelimeler
AsL oLan yürektir…!
ve neden önemsenmez gerçek değerler….
farkındayım
ü-Şü-yoR sende ki sözLer….
emelSen
3 Şubat 2008 saat 14:26
yastık altı ne özeldir aslında. mutlu olduğumuzda fısıldadığımız, mutsuzluğumuzda kederimizi fısıldadığımız gizlimiz saklımız ne varsa yastaık altında saklıdır. düşüncelerimizin en yakın olduğu yer yastık. bütün gece bizimledir.
yüreğine sağlık cnm. döktürmüşsün yine incilerini…
4 Şubat 2008 saat 21:47
zordur beni tanımak
bazen anlamların bile içinde kaybolurum ben
belli olmaz nereden çıkacağım
çok bilinmeyelim ama
bilinecek kadarda ortadayımdır aslında
hoşgeldin ablacığım
mutlu haftalar
5 Şubat 2008 saat 12:17
Bugün..
bu sözler ne kadar içimle eş..özdeş..
6 Şubat 2008 saat 21:51
Tarafımdan mimlendiniz efendim. Saygılarımla
8 Şubat 2008 saat 21:01
"karbon kağıdı arasına sıkışmış bende ki çok bilinmeyenli denklemler"
Bu cümle çok etkiledi beni…
9 Şubat 2008 saat 10:22
Bazen kazandığımızı sanırken dahi kaybederiz.
Kaybettiğimizi bilmekse acı verir.
Saf dışı kalan bir benlik ve benliğin yokluğa tekabül eden yanı ise ıstırap verici…
uff aslında yaşananlar ya da yaşanmak istenenler ne karmaşık bir bilmece öyle değil mi?
Emel hoş gelmişsin…Seni yeniden görmek güzel. Yazılarınla buluşmaksa tadı damağımdan gitmeyen bir güzellik.
Huzur dolu bir hafta diliyorum canım…
Sevgimle…