nasıl birşeysin ki sen yüreğim…? ya dipteyim ya semada…bir ölürken bin yaşıyorum…vazgeçtiklerim hesapsız gelişlerim oluyor bir anda….seviyorum senin bu tutarsız hallerini ve tutup seni sımsıkı kendimi salıyorum sokaklara….şehrin tüm ışıkları dans etsin şimdi etrafımızda….önce patika yolları aşmalı sonra maviye dokunmalı buz gibi…kimin emaneti kalmışsa üstümüzde hepsini yağmurun ellerine bırakmalı…
güzel birşeysin sen yüreğim….seni üzenleri bıraktık kaldırım taşlarının arasında….her sevdalı adım attığında ezilip taş olsun diye yürekleri…ve dönüp asla bakmadan ardımıza mağrur ve dik ama gülümseyerek yolumuzu çizmeli…
seni şımartmalı yüreğim…
geceyi seversin…..
denize aşık…..
yağmura hasret…..
O halde bütün yıldızları toplayıp maviye çalmalı ve benim yüreğime yağmur şimdi yağmalı….
26 Eylül 2007 saat 08:40
bırakalım ardımızda üzüp giden sevdaları kim ezerse ezsin bizler gecelerde yağmur altında denizi seyredelim…
yüreğine sağlık ilham denen zıpır gelmiş anlaşılan tam
26 Eylül 2007 saat 09:48
o yüreği gercekten cok sevmeli… yağmura teslim ettiklerini bir dahaki yağmur getirmesin sana. orda sulara teslim et ve ardına dönme bir daha ve emanet kabul etme. önce senin emanetin olsun baska yüreklere.
yıldızları topla dokun anlara. başından asagı fırlat ama soğuğu değil sıcağı yakala onlardan. çek çekebildiğin kadar içine. şehrin aydınlık ışıklarını yol yap kendine ve durmadan koş… kimse seni yakalayamasın bi süre. ben bile.
hep böyle mutlu ol.. yüzün kalbinin bir parcası ve bi o kadar beyaz. seni çok seviyorum canım emoşum. ve seni hep semada görmek istiyorum..
27 Eylül 2007 saat 13:07
güzel birşeysin sen yüreğim….seni üzenleri bıraktık kaldırım taşlarının arasında….
demişsin, iyi demişsinn. yürür geçersin ardına bakarak veya bakmadan. Belki de için acıyarak. Ama yürürsün her gün yeni yollar ve yeni başlangıçlar çıkar. Ama yüreğin yolculuk sırasında ya alışır her yeni bir esintiye, ya da takılır kalır kaldırım taşları arasında.
Peşinde bir iç çekişi kalır belki on sene sonraya… belki de daha sonraya!!