Biliyormusun kendimden önce gelir yüreğimdekiler…aşkıda sevgiyide orda besler büyütürüm…ki öyle olması gerekmez mi zaten? ömrüm kışı da yaşar yazı da…ama ben hep baharları sunarım çiçeklerime…istemem ne kışın ayazında üşüsünler ne de yazın kuraklığında solsunlar…
Bahar…tazedir…umut dolu büyümeyen çocuktur…sevdiklerime verebildiğim en güzel hediyem bir küçük masum çocuğun saf yüreği kiraz çiçeği kokusudur…
İyiliğim içimden gelir…ayırt etmeden, kimsenin payından çalmadan dağıtırım…dağıtırım da…?
çok iyi bilirim; iyilikten maraz doğar…ve bütün iyiliklerim gözüyaşlı döner.
yılmam…yıkılmam…karşılık da beklemem
ama koyar adama….!
yakar yıkar bütün baharlarımı….
İnadına pes etmem…kimselere ezdirmem kendimden gayrı yüreğimdeki baharları….
Yalan battı kalbime…!
İyiliğimden…inadımdan…sevgimden….
Yol geçen hanı değil burası…yüreğimde olmak yürek ister…!!!
Bilmiyorsun…yüreğimin en kuytu en karanlık odasında tir tir titriyorken ruhum; bütün sevdiklerim ılık bahar rüzgarlarında keyfini sürmekteler…
İstemem borç niyetine üstümü örten olsun, merhamet adına elini uzatan….karanlığımda kiraz çiçeklerinin kokusunu getiren alsın avuçlarına avuçlarımı….
Kendimden önce geliyorsa yüreğimdekiler, çiçek olmayı bilmen gerek…!
ezmeden
ezilmeden
baharlarımı soldurmadan…
kıymetiN biliniyorsa; payıma düşen marazlığa aldırmadığımdan…! (dır)
Kıymetim BiLine ya da BiLinmeye…!
Keyfini sürmeye bak
Bu mevsimden kovulan bir daha çiçek olamaz yüreğimde…!
emelSen
18 Ocak 2008 saat 19:35
Kendimizden önce gelir hep sevdiklerimiz, değer verdiklerimiz lakin iyilik yapan yürek her daim üzülmeye mahkumdur. Sanki bu bozulmayan bir yasa gibidir.
Seversin onu bir gonca gül gibi koklarsın, gülizar eder en yükseklere çıkarırsın ve sanarsın ki herkes sen gibidir, sen gibi değer vermektedir ama işin diğer yüzü her zaman böyle olmaz.
Sevildiğini sanarken bazen hançerlenirsin sırtından..beklemediğin bir zamanda beklemediğin şeyler yine en yakınından geliverir aniden… neye uğradığını şaşırırsın, afallarsın ve tüm yaralarına rağmen doğrulursun ve dersin ki: ” şimdi yürümeli” ama nasıl yürüyeceğini bilemezsin sanki ayakların yok gibidir… ve sen yürüyemez öylece kalakalırsın…
Mevsimler gelir geçer ama öyle bir mevsim hayata mesken olur ki tüm ömre yeter ama haketmeyene de haketmediğini vermemek lazım…
Sevgilerimle canım…
18 Ocak 2008 saat 22:59
ne güzel söylemişsin cnm bak… yüreğinde olmak yürek ister…
bir yazıyı toplayan bir cümle olmuş adeta… tüm baharları içinde yaşat.
yüreğin istediğinde yağdırsın yağmurları..
kovduklarını çiçek yapma yüreğinde…
19 Ocak 2008 saat 09:38
Bilmiyorum ama,
sanki biri incitmiş seni gibi geldi bana…
Bir sevimli sitem gizlemişsin gibi geldi bana satır aralarına.
Yoksa,
kelimelerinden,cümlelerinden,yazılarından tanıdığımız,bildiğimiz,sevdiğimiz Emelsen,
neden her daim hoş esintilerinde gesindiğimiz yürek meltemini hatırlarsın bizlere, bahar çiçeklerine benzetip, onlar kadar itina gösterdiğini,esirgediğini,değer verdiği dostlarını yeniden tanımlama gereği duysun?
Haklı mıyım,haksız mıyım bilemeyeceğim ama,
Emelsen ve yüreğindeki bahar çiçeklerini tanıyanlardanız bizler.
Nasıl sevdiğini, nasıl önemsediğini…
Eğer,
hüzün rüzgarları estirmiş ise birileri bu mutluluk tablosunda,
yanlış olmuş diyorum…
Güzellikleri bırakalım…Bırakalım da her daim güzel kalsınlar…İncitmeyelim diyorum…
Zira bu meşakkatli dünyada öyle azlar ki…
19 Ocak 2008 saat 11:48
“bütün sevdiklerim ılık bahar rüzgarlarında keyfini sürmekteler…” iken, ne diye inat etmek halâ iyilikte; koyar iken yüreğe…
belki de tüketmek gerekiyor vereceklerimizi.. sonsuza kadar uzanmaz bilirim vefasızlığa, nankörlüğe açılan eller… bilirim, kötülüğe evrilmese de, nötrleşir duygular zamanla… biter sonra koyma’lar…
biter, belki de, ebedî cezamızın bir böümünü oluşturan acıtan, yüreğe koyan iyilikler!
19 Ocak 2008 saat 19:40
Allah-ü Teâlâ’nın, birçok duaları kabul ettiği;
Hazret-i Âdem’in tövbesinin kabul olduğu,
Hazret-i Nuh’un tufandan kurtulduğu,
Hazret-i Yunus’un balığın karnından çıktığı,
Hazret-i İbrahim’ateşte yanmadığı,
Hazret-i İdris’in canlı olarak göğe çıkarıldığı,
Hazret-i Yakup’un, oğlu Hazret-i Yusuf’;a kavuştuğu,
Hazret-i Yusuf’un kuyudan çıktığı, Hazret-i Eyyüb’ün hastalıktan kurtulduğu,
Hazret-i Musa’nın Kızıl denizi geçtiği,
Hazret-i İsa’nın doğduğu ve ölümden kurtulup,
diri olarak göğe çıkarıldığı Bugün;
Aşure Gününüz Hayırlı, Kutlu Olsun.
Firavunun Kızıldeniz de boğulduğu Hz. Musa’nın Kurtarıldığı
Hazret-i İsa’nın doğduğu ve ölümden kurtulup,
diri olarak göğe çıkarıldığı Gün Olması Nedeni İle
Bu gün Musevi ve Hıristiyan’larca da Önemli Gündür.
Ancak;
Aşure gününün manevi ve berraklığı üzerinde
Kerbela karanlığının kesafeti de görülmektedir. 61. hicret yılının
Muharrem’ine ait 10. gününde Hazret-i İmam Hüseyin (r.a.)
55 yaşında iken Sinan bin Enes isimli bir hain tarafından
Kerbela’da hunharca şehit edilmiştir.
Bu gadr ve zulmün arkasında Emevi Halifesi Yezid,
onun Küfe valisi İbni Ziyad vardır.
Yarım asır öncesinden Peygamberimizin bizzat haber verildiği
bu ciğerleri yakan olay Hazret-i Hüseyin’i
Cennet gençlerinin efendisi olma şanına yüceltmiştir.
20 Ocak 2008 saat 00:04
ufka bakma isteği duydum yazıyı okurken.
20 Ocak 2008 saat 01:46
çok güzel bir yazı olmuş ancak kalmamış böyle kimse.Herkesin içinde bir umut yürüyor hayatın taşlı yollarında.
25 Ocak 2008 saat 14:00
kalpler imanla, gönüller huzurla dolsun. saadetler hepimizin olsun. ne kurulan bağlar bozulsun, nede dostlar unutulsun. hayırlı cumalar dilerim